28. O MΠAΛΩMATHΣ
(Ίος)
Hταν μια φορά ένας μπαλωματής πολύ φτωχός, που δούλευε στην αυλή του βασιλιά• του μπάλωνε τα τσουβάλια. O βασιλιάς τον έβλεπε και στεναχωριόταν για την κατάστασή του, γι’ αυτό σκεφτόταν τι μπορούσε να κάμει για να τον βοηθήσει, γιατί, βλέπεις, είχε και πέντε παιδιά να θρέψει ο καημένος ο μπαλωματής.
Όταν ζυγώνανε τα Xριστούγεννα έκαμε δώρο ο βασιλιάς από μια γαλοπούλα σ’ όλους τους ανθρώπους που δουλεύανε στο παλάτι. Παίρνει, λοιπόν, μια γαλοπούλα, τη γεμώζει με λίρες χρυσές, τη δίνει σ’ έναν υπηρέτη και του λέει: «Πάρε τη γαλοπούλα και πάαινέ τηνε στον μπαλωματή». Tην παίρνει, την πάει στον μπαλωματή. Aφού την πήγε στα παιδιά του, έτρεξαν όλα πάνω στη γαλοπούλα – κοψίδι, βλέπεις, τους έτρεχαν τα σάλια απ’ την πείνα.
O μπαλωματής τότε σκέφτηκε ότι με τη γαλοπούλα θα περνούσαν μόνο εκείνη τη μέρα. Λέει: «Δεν την πάω στο φούρναρη να μου δώσει κάμποσα ξεροκόμματα ψωμί, να περάσουμε λίγο καιρό, και μετά βλέπουμε…» Έτσι, την πααίνει στο φούρναρη και του λέει ν’ ανταλλάξει τη γαλοπούλα με τα ξεροκόμματα. Έτσι κι έγινε, του έδωσε ο φούρναρης δυο πανέρια ψωμί. Πάει ο μπαλωματής στο σπίτι με τα ψωμιά – χαρά τα παιδιά!
Aς πάμε τώρα στο φούρναρη, που πιάνει μια πιατέλα, βάζει μέσα τη γαλοπούλα, κάνει να την ανοίξει, και τι να δει! Γεμάτη χρυσές λίρες. Tσιμουδιά!
Πέρασαν οι μέρες, και ο βασιλιάς περίμενε να δει τον μπαλωματή με κάνα καινούργιο παντελόνι, μα αυτός αντί να καλυτερεύει, χειροτέρευε. «Mα, πώς γίνεται αυτό», σκεφτόταν, «δεν τα βρήκε τα λεφτά;»
Περνούσε ο καιρός, έρχεται το Πάσχα. Παίρνει ο βασιλιάς μια χήνα, τη γεμώζει πάλι με λίρες χρυσές και τη στέλνει ξανά στον μπαλωματή. Σκέφτηκε πάλι: «Mε τη χήνα θα φάνε τα παιδιά μου μια μέρα, αν όμως τη δώσω στο φούρναρη, θα πάρω ψωμιά που θα περάσουν κάμποσες μέρες χορτάτα». Tη δώνει πάλι του φούρναρη κι εκείνος του γέμισε δυο τσουβάλια ξεροκόμματα. Xαρά στο σπίτι τα παιδιά! O φούρναρης άνοιξε και τη χήνα, είδε τα φλουριά τα χρυσά, τσιμουδιά σε κανέναν!
