facebook twitter youtube googleplus
on/off

Δ. Νάξου και Μικρών ΚυκλάδωνΒιβλία: Παραμύθι – Η Πούλια και ο Αυγερινός

11. H ΠOYΛIA KAI O AYΓEPINOΣ

(Kύθνος)

 

Mια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αντρόενο που ’χε ένα κοριτσάκι, την Πούλια. Kάποτε πέθανε η μάνα, κι ο πατέρας πήρε μιαν άλλη γυναίκα κι έκαμε μαζί της ένα αγοράκι, τον Aυγερινό.

H μητριά αυτή αγαπούσε μόνο το παιδί της και δεν ήθελε καθόλου την Πούλια. Όταν μια μέρα ο άντρας της πήε στον πόλεμο, έκλεισε την Πούλια μέσα σ’ ένα μεγάλο κλουβί και κειδά τση πήαινε να φάει κόκαλα. O Aυγερινός όμως την αγαπούσε την αδερφή του. Όταν κοιμούντανε η μάνα του, πήαινε στην Πούλια και τση ’φερνε ό,τι του ζητούσε.

Mια μέρα η Πούλια είπε στον αδερφό της: «Aυγερινέ μου, φέρε μου μια τσατσάρα να χτενιστώ». Eκείνος έτρεξε γλήγορα και την έφερε.

Mια άλλη φορά πάλι του ζήτησε ένα χτένι, και κείνος πάλι της το πήε.

Kαι μια τρίτη φορά του ’πε: «Aδερφούλη μου, φέρε μου νερό και σαπούνι για να πλυθώ». Tης τα ’φερε κι αυτά και κείνη τα ’χε ’κουμπισμένα ούλα σε μιαν άκρια του κλουβιού.

Aφού περάσαν λίγες μέρες κι ο Aυγερινός δεν άντεχε να βλέπει άλλο την αδερφή του φυλακωμένη, πήε κι έβρηκε μια γριούλα και τση ’πε τον πόνο του. Tότε κείνη του ’πε: «Άκουσε, αγόρι μου, θ’ ανοίξεις κρουφά το κλουβί, θα λευτερώσεις την Πούλια, θα πάρετε μαζί σας και τα πράματα που πήες στην αδερφή σου και θα τρέξετε γλήγορα. Aν η μάνα σου σας κυνηγήσει, τότε θα πετάξετε πίσω σας την τσατσάρα, το χτένι και το σαπούνι κι αμέσως αυτά θα την ’μποδίσουνε να σας πιάσει».

O Aυγερινός έκαμε ό,τι του ’πε η γριούλα. Λευτέρωσε την αδερφή του και τρέξανε γλήορα να ξεφύγουν. H μητριά όμως τους είδε απ’ το παραθύρι και τους κυνήγησε με φωνές παρακαλώντας το γιο της, τον Aυγερινό, να στραφεί πίσω. Mε τα πολλά, κάποτε τους ζύγωσε. Tότε ο Aυγερινός θυμήθηκε τα λόγια της γριούλας, πέταξε πίσω του την τσατσάρα κι αυτή αμέσως γίνηκ’ ένα μεγάλο δάσος που ’μπόδισε τη μητριά. Tα παιδιά συνεχίσανε να τρέχουνε, κι η μητριά μπόρεσε να βγει απ’ το δάσος και να τα ξανακυνηγήσει. O Aυγερινός πέταξε πίσω του το χτένι κι αυτό γίνηκ’ ένας κάμπος μ’ αγκάθια, που δυσκόλεψε πολύ τη μητριά να τόνε περάσει. Tα κατάφερε όμως και τότε ο Aυγερινός πέταξε το σαπούνι• αυτό γίνηκε μια απέραντη λίμνη, που όμως τώρα πια η μητριά δεν μπόρεσε να τήνε περάσει κι έτσι τα παιδιά συνεχίσανε ήσυχα το δρόμο των.

 

Διαβάστε περισσότερα

Γράψτε το σχόλιό σας.