Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, 26 Οκτωβρίου 1912, οι Κερασοβίτες αναθάρρησαν και πήραν τα όπλα για να διώξουν τον Τούρκο δυνάστη. Μετά από σκληρές μάχες και χωρίς βοήθεια, οι κατακτητές επέστρεψαν και έκαψαν ολοσχερώς το χωριό (Ιανουάριος 1913).
Στον πόλεμο του ’40 οι κάτοικοι συμμετείχαν ενεργά. Πάνω από 50 άντρες πολέμησαν στην πρώτη γραμμή. Αφανείς ηρωίδες ήταν οι γυναίκες του χωριού, οι οποίες με αυτοθυσία μετέφεραν ζαλικωμένες εφόδια στην πρώτη γραμμή και στην επιστροφή τραυματίες. Είκοσι Κερασοβίτες έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα αυτόν.
Στις 5 Νοεμβρίου 1940 μια βόμβα από ιταλικό αεροπλάνο έπεσε στο ιερό της κεντρικής εκκλησίας, προκαλώντας μόνο υλικές ζημιές.
Στον εμφύλιο πόλεμο, στα γειτονικά βουνά Κλέφτη και Ταμπούρι έγιναν οι πιο αιματηρές μάχες. Την περίοδο αυτή (1945-49) σκοτώθηκαν 65 χωριανοί μας και ξεριζώθηκαν ως πολιτικοί πρόσφυγες πάνω από 200 άτομα.
