Αρχαιολογικός Χώρος Ερμητσίου
Στην περιοχή του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου Ερμητσίου κατά την εκτέλεση του έργου της νέας χαραξης της οδού Καρδίτσας – Λάρισας, στον κόμβο Ερμητσίου – Παλαμά, κατά το χρονικό διάστημα 2004- 2005, αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά αρχιτεκτονικά λείψανα εγκατάστασης της Μέσης Εποχής Χαλκού. Συγκεκριμένα σε θέση βόρεια του χωριού, αποκαλύφθηκαν λείψανα από τη θεμελίωση τριών κτιρίων (Α, Β, Γ), από τα οποία τα δύο είναι αψιδωτά, καθώς και μικρά τμήματα τοίχων από άλλες κατασκευές. Μετά την εγκατάλειψή του ο οικισμός καλύφθηκε με αλλουβιακές αποθέσεις πάχους 0,80 – 1,30 μέτρα. Τα αποκαλυφθέντα αψιδωτά κτίσματα του Ερμητσίου είναι εξαιρετικής σπουδαιότητας για την μελέτη της Μέσης Εποχής Χαλκού στη Δυτική Θεσσαλία. Για το λόγο αυτό διατηρήθηκε ορατό το κτίριο Α, ενώ το υπόλοιπο τμήμα της εγκατάστασης διατηρήθηκε κάτω από τις επιχώσεις του δρόμου. Το κτίριο Α ήταν μονόχωρο αψιδωτό, από το οποίο σώζοταν η κατώτερη στρώση των λίθων της θεμελίωσής του. Είχε κατεύθυνσή από Βόρεια, Βορειοανατολικά προς Νότια, Νοτιοδυτικά, με συνολικό μήκος 8,40 μέτρα και πλάτος 5,10 μέτρα. Στη δυτική πλευρά, μετά την αψίδα, υπήρχε ένα άνοιγμα πλάτους 1,80 μέτρα. Στο εσωτερικό του κτιρίου Α βρέθηκαν τμήματα κεραμίδων και τμήμα στομίου μεγάλου αποθηκευτικού αγγείου, πίθου. Από το επίπεδο του δαπέδου συγκεντρώθηκε κεραμική της Μέσης Εποχής Χαλκού.
Σχέδιο Πήλινης Σφραγίδας
Στο κτίριο Β, που βρίσκεται σε απόσταση περί τα 9,00 μέτρα βόρεια, Βορειοδυτικά του κτιρίου Α, διατηρούνταν τμήμα του δυτικού τοίχου σε μήκος 7,60 μέτρα, ενώ του ανατολικού σε μήκος 2,50 μέτρα, είχε πλάτος 4,50 μέτρα και προσανατολισμό από Βόρεια προς Νότια. Η αψίδα του κτιρίου πρέπει να είχε καταστραφεί από το εκσκαπτικό μηχάνημα. Στο εσωτερικό του παρατηρήθηκε οικοτεχνική δραστηριότητα, όπως διαπιστώθηκε από την ανεύρεση μυλόλιθων.
Το κτίριο Γ απείχε περί τα 7,00 μέτρα βόρεια, Βορειοδυτικά του κτιρίου Α και ήταν παράλληλο προς το Β. Το σωζόμενο μήκος του ήταν 16,80 μέτρα, το δε ολικό πλάτος εξωτερικά 7,20 μέτρα και της αψίδας εσωτερικά 5,80 μέτρα. Οι τοίχοι αυτού του κτιρίου, που ήταν και το μεγαλύτερο από τα τρία , έχουν μέσο πάχος 0,60 μέτρα. Το κτίριο ήταν ενιαίο με είσοδο στα νότια. Στο εσωτερικό του κτιρίου παρατηρήθηκαν τμήματα δαπέδου, τμήμα εστίας και σε διάφορα σημεία βρέθηκαν αρκετοί μυλόλιθοι.
Στα κινητά ευρήματα της ανασκαφής περιλαμβάνονταν κυρίως κεραμική καλής ποιότητας της Μέσης Εποχής Χαλκού, λίθινα εργαλεία τροφοπαρασκευαστικού χαρακτήρα, όπως τριπτήρες, μυλόλιθοι – τριβεία, λειαντήρες, πελέκεις, τμήμα ξέστρου από μελί πυριτόλιθου, καθώς και λίγα θραύσματα λειασμένων οστών από εργαλεία. Στα πήλινα ευρήματα διακρίνεται ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα πηνίων κάποια με οριζόντιο τρήμα, αμφικωνικό σφονδύλι, πήλινη σφραγίδα, με δύο σφραγιστικές επιφάνειες, καθώς και κεραμικοί δίσκοι με πέντε διαμπερείς οπές διαφορετικής διαμέτρου (τροχίσκοι) από γκρίζο πηλό. Στα μεταλλικά αντικείμενα συγκαταλέγονται τμήματα από χάλκινες περόνες, καθώς και χάλκινο κόσμημα (ενώτιο).
Χάλκινο Κόσμημα (Ενώτιο)
Στον αρχαιολογικό χώρο του Ερμητσίου κατά το παρελθόν υπήρξαν ενδείξεις της Ύστερης Εποχής Χαλκού, καθώς και της Πρωτογεωμετρικής και Αρχαϊκής Εποχής. Η ανασκαφική έρευνα αποκάλυψε πολλά οικιστικά κατάλοιπα σε οικόπεδα, όπως τμήματα τοίχων, δύο πηγάδια κατασκευασμένα με πήλινους αγωγούς, ιπνό, ενσφράγιστες κεραμίδες, τμήματα πίθων, άφθονη κεραμική, πήλινες αγνύθες, νομίσματα και διάφορα σιδερένια, μολύβδινα και χάλκινα αντικείμενα που χρονολογούνται από τους αρχαϊκούς έως τους ελληνιστικούς χρόνους.
Ο χώρος του Ερμητσίου ταυτίζεται σύμφωνα με επιγραφικά στοιχεία (ενσφράγιστες κεραμίδες) με τις αρχαίες Πειρασίες που μέχρι τώρα τοποθετούνταν στην περιοχή του Βλοχού.
Συντάκτης
ΛΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων
