Βόρεια της κάτω Κανδήλας, και στη κορυφή ανηφορική χαράδρας βρίσκεται το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Είναι άγνωστο το έτος ίδρυσής του. Η παράδοση το τοποθετεί τον 7ο αιώνα.
Είναι κτισμένο κάτω από τεράστιο βράχο, η Δε κόγχη του Ιερού Βήματος είναι λαξευμένη σ’ αυτόν. Παλαιότερα υπήρχαν σε αυτή τοιχογραφίες που σήμερα έχουν καταστραφεί.
Μεταγενέστερες ανακατασκευές και προσθήκες έχουν αλλοιώσει την αρχική μορφή του οικοδομήματος και είναι αδύνατο να εξαχθούν στοιχεία για την ιστορία του από τις δομικές κατασκευές. Δίπλα στο καθολικό, σε σχισμή του βράχου που βρίσκεται πάνω από, υπάρχει πηγή νερού που τροφοδοτεί λαξευτή σε αυτόν στέρνα εξυπηρετώντας τις ανάγκες ύδρευσης του μοναστηριού. 
Βορειοανατολικά του εξωκλησιού και σε άνοιγμα υψηλού βράχου που απέχει 100 περίπου μέτρα υπάρχει ασκηταριό, σκήτη μονάσαντος σ’ αυτή σε ακαθόριστο χρόνο ασκητού ή ασκήτριας. Στη σκήτη αυτή υπάρχουν σταλακτίτες και σταλαγμίτες στη Δε εξωτερική πλευρά της εισόδου, μικρή επιγραφή δυσανάγνωστη. Υπάρχουν επίσης χαραγμένα στα τοιχώματα του σπηλαίου ονόματα και χρονολογίες, δυστυχώς και αυτά δυσανάγνωστα.
Το εξωκλήσι θεωρείται θαυματουργό από τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι το επισκέπτονται κατά τον εορτασμό του (26 Ιουλίου) αλλά και σε άλλες ημέρες για προσκύνημα και δέηση. Επίσης βαφτίζουν σε αυτό τα παιδιά τους δίνοντάς τους το όνομα Παρασκευή ή Παρασκευάς, ονόματα συνήθη στην περιοχή.
