facebook twitter youtube googleplus
on/off

ΚλένιαΆρθρα: ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ “ΚΛΕΝΙΑ”

KLENIAΣε απόσταση 30 ΄ από το Χιλιομόδι και στους πρόποδες του βουνού Νυφίτσα βρίσκεται η Κλένια. Ο από την Κλένια καταγόμενος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Μιχ. Κορδώσης, μεταξύ των άλλων και με τη σχετική βιβλιογραφία, αναφέρει ότι: α) αναφέρεται σε επιστολή του Πάπα Ιννοκεντίου Γ΄ του έτους 1212 με τον τύπο Clenna προς τον πρώτο Λατίνο αρχιεπίσκοπο της Κορίνθου, β) βρίσκεται νότια της αρχαίας Τενέας, δύο περίπου χιλιόμετρα Β.Δ. του στομίου της Κλεισούρας Αγιονορίου, γ) η ακριβής θέση του μεσαιωνικού οικισμού πρέπει να ήταν ένα περίπου χιλιόμετρο δυτικά του σημερινού χωριού, στη θέση «Άγιος Νικόλαος». Εκεί υπάρχουν ίχνη θεμελίων, θραύσματα αγγείων και ο ομώνυμος σταυρεπίστεγος ναός του ΙΓ΄ αιώνα.

Ν.Α. του χωριού υπάρχουν χαλάσματα της Πάνω Κλένιας και σώζεται η εκκλησία της Παναγίας της «Μουσκουφίτσας», χτισμένη προεπαναστατικά και λίγο νοτιότερα υπάρχει η βρύση της Αλεξάνδρας. Η Πάνω Κλένια κατοικείτο κατά την Τουρκοκρατία. Ο Ραγκαβής το 1851 αναφέρει την Πάνω οικ.: 21 κατ. 102 και Κάτω: οικ. 23 κατ. 227.

Στις 26.9.1843 ψήφισαν 23 κάτοικοι της Πάνω Κλένιας και εξέλεξαν τον Κώστα Μπαλή, ενώ στην Κάτω, ψήφισαν 29 και εξέλεξαν τον Αναστάσιο Γκίκα.

spileo-klenia

Επώνυμα Άνω Κλένιας: Ζεμπριλίγκος, Κορδώσης, Παπαθανάση, Μαυραγάνης, Ιωάννου, Φούφουλας, Τζάκωνας, Καρακώστας, Μπαλής, Σταυρούλης, Κατζούλης, Μαρίνος, Ραντίτζας, Χρηστέων, Μπακλώρης, Κολοβός.

Επώνυμα Κάτω Κλένιας: Γκίκας, Κουρελιάς, Σκούρτης, Μπαλής, Σκούπας, Γιαννάκου, Μαρίνος, Δελής, Γκαλκούνος, Θεοδώρου, Δήμας, Κουτσής, Γεώργαρης, Πάστρας, Φίλης, Καλαράς, Σιαπκαράς, Παναγής.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι το όνομα Κλένια είναι παραφθορά του ονόματος των αρχαίων Κλεωνών (Μηλιαράκης, Βαρδουνιώτης Δ. κ.ά.), αν και οι θέσεις τους όχι μόνο δεν ταυτίζονται, αλλά απέχουν αρκετά.

Ο Δ. Γεωργακάς αναφέρει το όνομα του χωριού Κλένια αναφέρεται στο σιγίλλιο του Πατριάρχη Ιερεμίου του Α΄ του 1720 και σε περιγραφή της μάχης των Δερβενακίων. «Μερικοί γράφουν τα Κλένια, αλλά ο πραγματικός τύπος είναι η Κλένια. Διακρίνεται σε Πάνου Κλένια και Κάτου Κλένια. Σύμφωνα με πληροφορία λέγεται και οι Κλένιες. Το όνομα Κλένια είναι από το σλαβικό Klenζe και τούτο είναι παράγωγο του σλαβ. προσηγορικού KlenzΤο προσηγορικό κλενός σημαίνει «σφεντάμι» είδος δένδρου. Σε νεώτερη μελέτη του «Τοπωνύμια Αργολίδος» γράφει ότι η Κλένια και πληθυντικός οι Κλένιες μπορεί να είναι σλάβικο, αλλά πιθανόν να οφείλεται σε αρβανίτικη μεσολάβηση. Ο Α. Βοn αναφέρει πως δεν αποκλείεται να είναι το αρχαίο όνομα, που άλλαξε, για να πάρει μια έννοια μέσα στη σλάβικη διάλεκτο.

Κατά την Τουρκοκρατία τα χωριά Αϊνόρι, Στεφάνι, Άγιος Βασίλειος και η Κλένια της επαρχίας Κορινθίας ανήκαν στο βιλαέτι του Άργους και εμφανίζονται από το 1786 κ.ε. στα φορολογικά κατάστιχα Άργους. Τα δεφτέρια του αρχείου Περούκα περιέχουν τις τοπικές δαπάνες και εισφορές, που πλήρωναν κατά εξαμηνία. Στο «τύπωμα» ή «ρίξιμο» των «χαρτίων» περιλαμβάνονται όλα τα έκτακτα έξοδα που έγιναν την περασμένη εξαμηνία για λογαριασμό του Καζά. Αυτά κατανέμονταν από τις τοπικές αρχές στα διάφορα χωριά ανάλογα με τη δημογραφική και οικονομική ευρωστία. Κάθε δελτίο αντιπροσώπευε συγκεκριμένο ποσό χρημάτων που εκφραζόταν σε γρόσια και παράδες. Το ποσό αυτό άλλαξε από φορολογική περίοδο σε φορολογική περίοδο.

Για το χωριό Κλένια τα «τυπώματα» των χαρτίων ανερχόταν για το χρονικό διάστημα (1805 – 1812) σε 3.025 γρόσια (επιδικαζόμενο ποσό), 1.050 γρ. (αποδιδόμενο), κανονικός αριθμός δελτίων 28, ενώ ο αριθμός των δελτίων το α΄ εξάμηνο του 1811 ήταν 15.

nomismata-koinotitas-kleonon

ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΛΕΩΝΩΝ

Έμβλημα Σφραγίδας

Το Κ.Σ. με την 11/23.10.1914 πράξη του αποφάσισε όπως «Η σφραγίς της κοινότητος ημών Κλένιας θα φέρη το σήμα της Κλεώνης θυγατρός του βασιλέως των Αρχαίων Κλεωνών» (Τ.Υ)

Πρόεδρος: Μπαλής Β. Μέλη: Καλαράς Θ., Κορδώσης Δ., Ζεμπερλίγκος Γ. και Δήμας Γ. Σταύρος.

Στο Μητρώο αρρένων που καταρτίστηκε το έτος 1928 καθώς και από την 142/8.5.1930 έως και τις πράξεις του έτους 1940 αναγράφεται «Κοινότης Κλεωνών». Στην 9/10.2.1938 πράξη του Κ.Σ. αναφέρεται: «Ακούσαν τα εκτεθέντα παρά του κ. Προέδρου, ιδόντες την υπ’ αριθ. 20290 /1937 Δ/γήν κ. Νομάρχου ως και την εν αυτή συνημμένην αίτησιν του Κ. Καλαρά, την υπ’ αριθ. ……… πράξιν του Κοινοτικού Συμβουλίου αφότου συστήθηκαν αι κοινότητες, την σφραγίδα της Κοινότητάς μας, ήτις γράφει     Κ ο ι ν ό τ η ς   Α ι  Κ λ ε ω ν α ί,  το άρθρον 8 του Ν. Κοινοτικού Κώδικος α π ο φ α ί ν ε τ α ι

Εγκρίνει την προταθείσαν πρότασιν του κ. Προέδρου και δίδει επισήμως την αρχαίαν ανομασίαν ήτοι «Κ λ ε ω ν α ί» παρακαλουμένου του κ. Προέδρου, όπως προβεί εις περαιτέρω ενεργείας».

Έτσι έχουμε δύο τύπους παλαιών σφραγίδων:  ΚΟΙΝΟΤΗΣ  α) ΚΛΕΝΙΑΣ  και β) ΑΙ  ΚΛΕΩΝΑΙ

 

Δημοτικά Σχολεία

Το Κ.Σ. (Παναγής Μ. Σωτήριος Πρόεδρος, Δήμας Στ., Σιαπκαράς Θωμάς και Κορδώσης Α. Δημήτριος) αγόρασε με το 298/9.9.1923 συμβόλαιο του συμβ/φου Κλεωνών Μπακταλιά Δ. Δημητρίου από το Ηγουμενοσυμβούλιο της Ι.Μονής «η Κοίμησις της Θεοτόκου» Φανερωμένης (Μιχαλόπουλος Παρθένιος ηγούμενος και ιερομόναχος και Πιέτρης Χριστόδουλος μοναχός) αγρό στη θέση «Βραχιά» 27 στρεμμάτων με όρια αγρών Θωμά Καλλαρά, Γεωρ. Ζεμπερλίγκου, Αναστ. Μπαλή, Δημ. Κορδώση, Κωνστ. Κορδώση, Ευαγγ. Μπακλώρη, Αναστ. Μαυραγάνη, Ν. Σκούπα, Γ. Μπαλή και Μ. Κορδώση, αντί 1809 δρχ., που προήρχοντο από το Ταμείο της Κοινότητας «προς μεταφοράν του Νεκροταφείου, των αλωνίων και ανοικοδόμησιν σχολείου».

Το 1890 συστάθηκε Δημοτικό Σχολείο αρρένων. (ΦΕΚ 229/8.9.1890 τ. Α΄) Σ’ αυτό υπηρέτησαν μέχρι το 1907.

Χαραλάμπους Παναγιώτης από 8.9.1890 – 25.9.1890 που μετατέθηκε στον Άσσο (ΦΕΚ 231/10.9.1890 μέρος Α΄ τμήμα Δ΄ σ. 933 και 250/27.9.1890 σ. 1012)

Μάρκελλος Αναστάσιος από 25.9.1890 – 30.8.1891 που μετατέθηκε στα Αθίκια (ΦΕΚ 250/1890 και 242/31.8.1891 σ. 869).

Βίλλα Ιουλία από 29.11.1891 – 11.4.1892 (ΦΕΚ 338/30.11.1891 σ. 1252 και ΦΕΚ 120/13.4.1892 σ. 420)

Παπανικολάου Χρήστος από 10.11.1892 – 30.8.1893 (ΦΕΚ 403/11.11.1892 σ. 1481 και ΦΕΚ 173/31.8.1893 Μέρος Α΄ τεύχος Β. σ. 459)

Λελέκος Γεωρ. Σταύρος από 7.9.1893 – 4.9.1895 (ΦΕΚ 209/4.9.1895 τ.Δ).,Μάρκελλος Αναστάσιος 1897., Οικονομόπουλος Ηλ. Ιωάννης, Παπαδόπουλος Θεόδωρος 1902 (ΦΕΚ 92/1902), Κοτσιώνης Παναγιώτης 1.6.1902 – 19.9.1917 που μετατέθηκε στο Στενό δήμου Κορυθίου.

Στεγάστηκε σε μισθωμένα οικήματα της Ατζελάρας, Νάνου Νικολάου 1891 με μηνιαίο μίσθωμα 8 δρχ, 1892 – 1894 Μπαλή Ιωαν. Βασιλείου 15 δρχ, 1895 – 1900 Γκίκα Αθ. Παναγ. 15 δρχ και Κορδώση Αναγν. Δημητρίου από το 1904 αντί ετησίου μισθώματος 240 δρχ., όπως προκύπτει από το 197/24.4.1904 μισθωτήριο συμβόλαιο του συμβ/φου Κλεωνών Ρεμπότου Παναγιώτη, που υπέγραψε ως εκπρόσωπος του τότε Δημάρχου Σκούρτη Μ. Γεωργίου ο πρώτος Δημαρχικός Πάρεδρος Καλαράς . Δημήτριος. Η μίσθωση θα διαρκούσε «μέχρι της παραλαβής του ήδη ανεγειρομένου Δημοτικού κτιρίου». Τότε κτιζόταν το κοινό διτάξιο Δημοτικό Σχολείο σύμφωνα με «τον υπό του Νομομηχανικού Δ. Καλλία καταρτισθέντα και υπό του Υπουργείου εγκριθέντα τύπον Γ΄» στο μέσον των χωριών Χιλιομοδίου και Κλένιας.

Στο κοινό Δημοτικό Σχολείο φοιτούσαν μαθητές και από τα δύο χωριά από το 1907 –1933 γιατί στις 13.3.1907 τα Δ.Σ. Χιλιομοδίου και Κλένιας συγχωνεύτηκαν σε ένα πλήρες διτάξιο σχολείο αρρένων με την επωνυμία «πλήρες διτάξιο σχολείον αρρένων Χιλιομοδίου – Κλένιας – Κλεωνών». Από το 1923 – 24 λειτούργησε στην Κλένια μονοτάξιο Σχολείο θηλέων στο οποίο φοιτούσαν τα κορίτσια ως την Τετάρτη τάξη και τα αγόρια μέχρι και τη Β΄ τάξη. Φοιτούσαν κατά μέσο όρο 65 μαθήτριες και μαθητές. Υπηρέτησαν οι: Καψιμάλη Ευσταθία από 13.11.1923 – 19.3.1924, Νταβάκου Κική από 7.10.1924 – 30.11.1925 και από 9.2.1926 – 13.11.1929 και Καψιμάλη Ευσταθία από 13.11.1929 – 15.9.1935 που  μετατέθηκε στα Αθήκια.

Το Σχολείο θηλέων με τέσσαρες τάξεις από το 1924 στεγαζόταν σε οίκημα ιδιοκτησίας Νάνου Ν. Μαγδαληνής (124/8.3.1925). Το έτος 1929 το Κ.Σ. ζήτησε από τον Επιθεωρητή Δημοτικών Σχολείων Κορινθίας πίστωση τουλάχιστον 60.000 δρχ. για την κατασκευή Δημ. Σχολείου Αρρένων και Θηλέων, γιατί το υπάρχον ήταν ανθυγιεινό, είχε υποστεί ρήγματα κατά τους καταστρεπτικούς σεισμούς και η κοινότητα πλήρωνε 2.000 δρχ. ετησίως για ενοίκιο. Προσέφερε κατάλληλο οικόπεδο με σχετικό προαύλιο και προσωπική εργασία (77/2.6.1929). Επίσης στεγάστηκε σε οίκημα ιδιοκτησίας του Κορδώση Δ. Παναγιώτη μέχρι το 1929 και στη συνέχεια στο κτήριο της Γεωργίτσας –Χήρας Κων-νου Ρεκλείτη (90/11.9.1929). Η Κοινότητα διέθεσε 200 στατήρες ασβέστη για την κατασκευή Σχολείου, επέβαλε προσωπική εργασία, διέθεσε ποσό 5.000 δρχ (142 και 143/8.5.1930 και 152/17.7.1930), εκποίησε ομολογίες αξίας 5.200 δρχ, νοίκιασε για τρία συνεχή έτη τον αγρό στη θέση «Βραχιά και Πλαϊνή» που είχε αγοράσει από την Ι. Μ. Φανερωμένης το 1923, εκτός οκτώ στρεμμάτων (4 στρ. είχε δώσει για γήπεδο στον Αθλητικό Ποδοσφαιρικό Σύλλογο και άλλα 4 στρ. διέθεσε για την οικοδόμηση Σχολικού κτηρίου) (160 και 161/ 29.8.1930). Επίσης  στεγάστηκε σε οίκημα ιδιοκτησίας Σκούπα Χ. Γεωργίου (179/ 12.9.1930).  Στο Φ 1307/24.7.1932 της Εφημ «ΝΕΑ ΚΟΡΙΝΘΟΣ» δημοσιεύεται διακήρυξη μειοδοτικής δημοπρασίας του Κ. Μαυραγάνη, Προέδρου της Σχολικής Εφορείας για ανέγερση Διταξίου Δ.Σ. Το Κ.Σ. διέκοψε την καταβολή ενοικίου στο Ζεμπερλίγκο Δημήτριο από 1.7.1933 «αφ’ ης ημέρας δεν χρησιμοποιείται ως Σχολείο και καθ’ ην ημέραν εκκενώθη και δεδομένου ότι οι μαθητές θέλουν φοιτήσει εις το νέον κτίριον, όπερ ανοικοδομήθη αποκλειστικώς δια κοινοτικόν Σχολικόν κτίριον» (272/10.9.1933).

Στο προαύλιο του νεοανεγερθέντος διδακτηρίου στη θέση «Βραχιά» είχε ανοιχτεί πηγάδι από το έτος 1930  για αποκλειστική χρήση του Σχολείου. Από το Σχολικό έτος 1933 –34 λειτουργούσε ως διθέσιο, γιατί διαιρέθηκε το Δημοτικό Σχολείο Χιλιομοδίου – Κλένιας σε 3/τάξιο Χιλιομοδίου και 2/τάξιο Κλένιας και από το 1965 –66 ως τριθέσιο.

Το έτος 1986 ο Ο. Σ. Κ.  κατεδάφισε το παλιό που είχε δυο αίθουσες 51 τ.μ. και κατασκεύασε καινούριο διδακτήριο στην ίδια θέση εμβαδού 512 τ.μ. επί οικοπέδου 4.366 τ.μ. και Νηπιαγωγείο.

Το σημερινό διδακτήριο διαθέτει τρεις αίθουσες διδασκαλίας, μία εκδηλώσεων, γραφείο δασκάλων, αποθήκη, αίθουσα εποπτικών μέσων διδασκαλίας,WC, χώρο με εσωτερικές βρύσες και αίθουσα Νηπιαγωγείου. Υπηρέτησαν από το 1935 έως 1973.

Καρακατσάνης Κων – νος από 15.2.1935 – 23.5.1935 που διορίστηκε καθηγητής στο ημιγυμνάσιο Λουτρακίου., Ρεκλείτης Χρ. Ιωάννης από 15.9.1935 – 3.9.1945, που μετατέθηκε στο Ε΄ Κορίνθου., Νταβάκου Κική από 22.11.1935  – 19.10.1937, Παπαβασιλείου Σοφία από 15.1.1938 – 28.9.1940 (ΦΕΚ 195/1.10.1940)., Γεωργίου Αθ. Αδαμαντία 12.4.1940 – 7.6.1940, Μπρίλλη Κων Γεωργία 1.10.1941 – 1.9.1945 που μετατέθηκε στο Αλαμάνο., Πουλάκου Παναγιώτα 3.9.1945 – 24.10.1946, Παπαδόπουλος Ι. Γεώργιος 3.9.1945 – 1.12.1947 που μετατέθηκε στο Αγιονόρι., Μαυραγάνης Γεωρ. Αναστάσιος 1.12.1947 – 1949. Στις 6.11.1949 προσλήφθηκε η Τσάκωνα Αικατερίνη στη θέση του, γιατί στρατεύτηκε και 1950 – 65, Κορδώση Παν. Χριστίνα 1.12.1947 – 1955., Κατούφας Χρ. Κων – νος 1965 – 66, Μανέτα Αναστασία 1966 – 73.

Με την 1/19.11.1961 πράξη, το Διδακτικό προσωπικό του 2/θεσίου Δημ. Σχολείου Μαυραγάνης Αναστάσιος και Γρουμπού Παναγιώτα αποφάσισε να συνδράμει το έργο της Πνευματικής Εστίας του χωριού, που διηύθυνε ο συγχωριανός τους Πριονιστής Μιχαήλ συνταξιούχος δημοσιογράφος. Ανέλαβαν από κοινού την εξόφληση των αγορασμένων βιβλίων. Τα μέλη της Εστίας, μαθητές Γυμνασίου και εξωσχολικοί ανέλαβαν την πληρωμή του ενοικίου της αίθουσας.

Με την 976/7.11.1984 απόφαση του Πρωτοδικείου Κορίνθου συστάθηκε ο «Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Μαθητών Δημοτικού Σχολείου Κλένιας». Την προσωρινή Διοίκηση αποτελούσαν οι: Σκούρτης Μιχ. Βασίλειος, Μπαλής Γ. Χρήστος, Σκούπας Χρ. Γεώργιος, Μπακλώρης Κ. Ευάγγελος και Τσίρτσης Ιωαν. Γεώργιος. Πληρεξούσιος δικηγόρος: Μαυραγάνης Π. Θεοφάνης. Το καταστατικό του τροποποιήθηκε με την 165/24.4.1988 απόφαση.

Νηπ/γείο: Στεγαζόταν από το 1978 έως 1986 σε μισθωμένο οίκημα ιδιοκτησίας του Δήμα Χαραλ. Αγγελή.


 

Όνομα βιβλίου: Ο ΤΕΩΣ ΔΗΜΟΣ ΚΛΕΩΝΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ 19ος  – 20ός  Αιώνας

Συγγραφείς: Ξενοφών Ηλίας –Ζωή Ηλία

Τηλ. Παραγγελιών: 6946204409

Γράψτε το σχόλιό σας.