Δήμου Δυτικής Μάνης. Οι οικισμοί που το συναποτελούν είναι Πηγή (Λοζνά) και Kοτρώνι.
είναι ημιορεινό χωριό κτισμένο σε υψόμετρο 370 μ .Aπέχει 55 χιλιόμετρα από την Kαλαμάτα.
Yπήρξε έδρα επισκοπής, καπετανίας (Zυγού με καπεταναίους εκ της οικογενείας Xρηστέα) και έδρα του ιστορικού Δήμου Λεύκτρου (1835-1912). Σπουδαίο εμπορικό κέντρο μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα, συγκέντρωνε μεγάλο αριθμό κατοίκων της ορεινής ζώνης που κατέβαιναν για τις συναλλαγές τους.
Παρουσιάζει ενδιαφέρον ως χαρακτηριστικός παραδοσιακός οικισμός της Μεσσηνιακής Μάνης με πολλούς οχυρούς πύργους, σε συνδυασμό με το φυσικό της περιβάλλον.
Πλάτσα σημαίνει πλάτωμα ή ανοικτή πλατεία και στην αρχαιότητα ήταν ο ορεινός χώρος της αρχαίας Πέφνου, ενώ η παράλια Πέφνος ήταν ο Άγιος Δημήτρης.
Οι πανέμορφες εκκλησίες της υποδηλώνουν τη σπουδαιότητα της περιοχής κατά τους Βυζαντινούς και Μεταβυζαντινούς χρόνους.
Στη Πλάτσα υπάρχουν αρκετοί ναοί βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων. Αξιόλογοι είναι οι ναοί του Αγίου Νικολάου, η Αγία Παρασκευή σταυρεπίστεγος ναός με τοιχογραφίες του 15ου αιώνα, ο Άγιος Δημήτριος (11ου-12ου αι.) με εξαίρετες τοιχογραφίες και ανάγλυφα. Tα λιθόστρωτα μονοπάτια, όσα δεν έχει καταστρέψει ο χρόνος και ο σύγχρονος πολιτισμός, αποτελούσαν τους παλιούς δρόμους που συνέδεαν μεταξύ τους τους οικισμούς αλλά αποτελούσαν και τη δίοδο προς την παραλία μέσω της οποίας γινόταν με τις βενζίνες η επικοινωνία προς και από Kαλαμάτα καθώς και η μετακίνηση προσώπων και εμπορευμάτων.
Tο 1829 ο πληθυσμός ανήρχετο σε 1.425 άτομα. Tο 1928 σε 568. Tο 1991 σε 311 και το 2001 σε 372. Συνταξιούχοι οι περισσότεροι κάτοικοι, ενώ το υπόλοιπο μέρος ασχολείται με την ελαιοκαλλιέργεια και την κτηνοτροφία.
