Η πεδιάδα της Πλατανιάς
Η πεδιάδα της Πλατανιάς φράσσεται στα νότια από το Παγγαίο, ανατολικά από τα όρη της Λεκάνης και δυτικά από το Φαλακρό και έτσι δεν μπορεί να φτάσει εκεί η ευεργετική επίδραση της θάλασσας. Για το λόγο αυτό, έχει ηπειρωτικό κλίμα με σημαντικές θερμομετρικές διαφορές μεταξύ χειμώνα και καλοκαιριού.
Ο κάμπος της Πλατανιάς είναι μικρός. Στη διανομή του 1931, δόθηκαν σε κάθε άτομο της οικογένειας 6 στρέμματα γης. Τα χωράφια δεν είναι ιδιαίτερα εύφορα. Οι καλλιέργειες ήταν και είναι ξηρικές. Δεν αρδεύονται. Οι πρόσφυγες, κάτοικοι από την εγκατάστασή τους και μέχρι το 1960 περίπου, καλλιεργούσαν κυρίως καπνό, σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη και καλαμπόκι. Κάθε σπίτι είχε τον κήπο του. Εκεί φύτευαν τα λαχανικά τους, ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, κολοκύθια, κρεμμυδάκια κ.ά. Οι βουνοπλαγιές που αγκαλιάζουν το χωριό, είναι χειμώνα-καλοκαίρι καταπράσινες, γιατί είναι καλυμμένες με μεγάλα χοντρά πουρνάρια γεμάτα βελανίδια. Λίγο πιο πάνω υπάρχει πυκνή βλάστηση με γάβρους, μελιές και άλλα μικρά δέντρα που προορίζονται για καυσόξυλα.
Εκτός από τα κατοικίδια ζώα και πτηνά, η περιοχή ήταν και είναι κυνηγότοπος με λαγούς, αγριοπερίστερα, τρυγόνια, μπεκάτσες κ.ά. Αφθονούν πολλά είδη πτηνών. Υπάρχουν άγρια σαρκοφάγα και φυτοφάγα ζώα.
