facebook twitter youtube googleplus
on/off

ΒρουβιανάΑξιοθέατα: Η γέφυρα Τέμπλας

Ένα από τα ωραιότερα μνημεία της Αιτωλωακαρνανίας είναι η μεγάλη ,πέτρινη γέφυρα της Τέμπλας η οποία ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Αχελώου στο χωριό Βρουβιανά και εξυπηρετεί τους κατοίκους του ορεινού Βάλτου και της δυτικής Ευρυτανίας.

Άρχισε να κτίζεται το 1908 και τελείωσε το 1911 μετά από ενέργειες του τότε βουλευτή και σπουδαίου Αιτωλοακαρνάνα πολιτικού Νικόλαου Ανδρέα Στράτου.

Ως εργολάβος του τεράστιου για τη εποχή του αυτού έργου αναφέρεται ο Κων/νος Παρίσης,ο οποίος είχε ως πρωτομαστόρους τους Γεώργιο Σταμάτη και Βασίλειο Σούλη. Τόσον αυτοί όσον και οι βοηθοί τους και εργάτες ήταν όλοι τους Ηπειρώτες και ειδικότερα Τζουμερκιώτες, που γνώριζαν να σμιλεύουν και να κτίζουν με περισσή τέχνη την πέτρα.

Πράγματι , όλες οι πέτρες είναι επιμελώς σκαλισμένες και πελεκημένες με το χέρι έχοντας μοναδικά τότε εργαλεία το τσιόκι ( βαρύ σφυρί) και το κοπίδι (μυτερό κοφτερό σίδερο). Μία δε από αυτές ,η οποία είναι τοποθετημένη στο πάνω και κεντρικό τμήμα της γέφυρας ,είναι ευδιάκριτη και ξεχωρίζει εύκολα από τις άλλες, είναι η λεγόμενη πέτρα «κλειδί».Λέγεται ότι ,όταν αυτή τοποθετήθηκε τελευταία από όλες τις άλλες ( είχε δηλαδή τελειώσει το κτίσιμο) και τα διάφορα υποστηρίγματα (καλούπια) απομακρύνθηκαν, κρύος ιδρώτας έπιασε τους υπευθύνους για την επιτυχία ή μη του έργου. Εκείνη τη στιγμή ολόκληρη η γέφυρα ταρακουνήθηκε ,οι πέτρες «κλείδωσαν και δέθηκαν» μεταξύ τους και το όλο έργο στέριωσε με επιτυχία.Με τόση δε επιτυχία που αντάρτικες ομάδες κατά τη διάρκεια του εμφυλίου (1947) δεν κατόρθωσαν ,αν και προσπάθησαν με δυναμίτες να γκρεμίσουν τη γέφυρα. Το μόνο που κατάφεραν ήταν να επιφέρουν ένα εξωτερικό ρήγμα στη μεγάλη της καμάρα.

Η αξία της κατασκευής της ανήλθε την εποχή εκείνη ,που το μεροκάματο ήταν πέντε λεπτά της δραχμής ,στο ποσό των 75.000δρχ.

Όπως διακρίνεται και στις φωτογραφίες, η γέφυρα αυτή είναι χτισμένη με ωραιότατο σχέδιο. Σχεδιάστηκε και χτίστηκε με μία μεγάλη καμάρα στο κέντρο, έξι μικρότερες εκατέρωθεν αυτής και δύο «μικρότατες» στο ίδιο με αυτή ύψος. Ανατολικά ,από τη πλευρά δηλαδή της Ευρυτανίας ,υπάρχουν οι τέσσερις μικρότερες καμάρες και δυτικά, από τη μεριά δηλαδή της επαρχίας Βάλτου, υπάρχουν οι άλλες δύο. Στο ύψος της μεγάλης καμάρας,δεξιά και αριστερά της ,υπάρχουν και οι δύο πολύ μικρές ,όπου σπανίως φτάνουν τα νερά του πλημμυρισμένου, κατά το χειμώνα Αχελώου.

Το μήκος της εν λόγω γέφυρας είναι 75 μ. και το μέγιστο ύψος της (κατακόρυφα) φτάνει τα 17,50 μέτρα. Το εσωτερικό πλάτος της (στο διάδρομο ,που προνοήθηκε από τότε η διέλευση οχημάτων) είναι 3,30 μέτρα. Οι φυλάχτρες είναι χτισμένες από ομοιόμορφες σκαλισμένες πέτρες πλάτους 0,40 μ. η κάθε μία ,οπότε και το συνολικό πλάτος της γέφυρας είναι:0,40+3,30+0,40=4,10 μέτρα.

Πριν η γέφυρα αυτή κτιστεί οι κάτοικοι των Βρουβιανών κατασκεύαζαν στο ίδιο ακριβώς σημείο, που η κοίτη του Αχελώου στενεύει ,ξύλινη γέφυρα για να μπορούν να επισκέπτονται τα κοντινά χωριά της Ευρυτανίας .

Την ξύλινη αυτή γέφυρα ,που κάθε χειμώνα τα ορμητικά νερά του Αχελώου την έπνιγαν, την ανακατασκεύαζαν κάθε Άνοιξη με «τέμπλες» γι’ αυτό ονομάζεται ακόμη η γέφυρα , «Γέφυρα Τέμπλας».

Στην τοπική διάλεκτο «τέμπλα» ονομάζεται το μεγάλο ξύλινο μαδέρι.

Σαν τέτοια οι κάτοικοι των Βρουβιανών χρησιμοποιούσαν ολόκληρους κορμούς από έλατα (μήκους 15μ.) τα οποία έκοβαν σε απόσταση τριών ωρών και πλέον σε παρακείμενο ελατόδασος και κουβαλούσαν σέρνοντας με πολύ κόπο μέχρι το ποτάμι, όπου κατασκεύαζαν το «μονοετές» ξυλογέφυρο.

Ο μπελάς αυτός των Βρουβιανίσιων τελείωσε οριστικά πριν από έναν περίπου αιώνα , όταν κατασκευάστηκε δηλαδή η πέτρινη γέφυρα.

Πηγή

Γράψτε το σχόλιό σας.