Μια εκκλησία με οκταγωνικό τρούλο , που χτίστηκε τον 12ο αιώνα ( 1149-1150 ) .Τα γλυπτά χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα και οι τοιχογραφίες από τα τέλη του 12ου και τις αρχές του 13ου αιώνα .

Προφορικές και γραπτές αναφορές συνδέουν την εκκλησία με το βυζαντινό Παλαιολόγο αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β (1282-1328 ) .

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές , ήταν αφιερωμένη στην Παναγία Οδηγήτρια .

Μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν αφιερωμένη στην Αγία Σοφία , πιστεύεται ότι είναι πιστό αντίγραφο της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη , την πρώην βυζαντινή πρωτεύουσα .

Κατά τη διάρκεια της πρώτης Τουρκοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως τζαμί με την προσθήκη ενός μιχράμπ και ο μιναρές στη νότια πλευρά .Κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ενετοκρατίας χρησίμευε ως καθεδρικός ναός της μονής του Δυτικού δόγματος αφιερωμένο στην Madonna del Carmine.Στη δεύτερη περίοδο της Τουρκοκρατίας χρησιμοποιήθηκε πάλι ως τζαμί μέχρι που η πόλη απελευθερώθηκε το 1821 , όταν έγινε για άλλη μια φορά χριστιανικό τοπίο λατρείας .

Η δυτική πλευρά αποκαταστάθηκε το 1827.Το μνημείο αναστηλώθηκε το 1958 – 1959 από τον Ευστάθιο Στίκα.

Πηγή