facebook twitter youtube googleplus
on/off

Δ. ΚισσάμουΠρόσωπα: Μάνος Κατράκης

κατρακης

Ο Μάνος Κατράκης, μια από τις μεγαλύτερες μορφές του θεάτρου και του κινηματογράφου στη χώρα μας, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1908 στο Καστέλι Κισσάμου. Υπήρξε το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά του Χαράλαμπου Κατράκη.

Ο Μάνος Κατράκης πριν συμπληρώσει τα 10 του χρόνια, βρέθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα καθώς οι εμπορικές δουλειές του πατέρα του δεν πήγαιναν καλά στο νησί και η πρωτεύουσα θα του προσέφερε μεγαλύτερες επαγγελματικές ευκαιρίες. Ο μικρός τότε Μάνος, υπήρξε λάτρης του ποδοσφαίρου και συμμετείχε στις τότε ομάδες του «Κεραυνού» και του «Αθηναϊκού». Σε πολύ νεαρή ηλικία όμως, αναγκάζεται να γίνει ο προστάτης της οικογένειας καθώς ο πατέρας του έλειπε συνεχώς και ο αδελφός του ξενιτεύθηκε στην Αμερική.

Στη θεατρική σκηνή εμφανίσθηκε το 1927 όταν ο σκηνοθέτης Κώστας Λελούδας ενθουσιάστηκε με το ταλέντο και τη δυναμικότητα του νεαρού τότε Μάνου και αμέσως μετά έπαιξε στην πρώτη βουβή ταινία «Το λάβαρο του ‘21». Ταυτόχρονα συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις τοπικών θιάσων όπως του Ανδρέα Παντόπουλου και της Μαρίας Κοτοπούλη και το 1931 καταφέρνει να μπει στο Εθνικό Θέατρο.

Η ανοδική πορεία και η ραγδαία αλλαγή του Μάνου Κατράκη αρχίζουν. Η δεκαετία του ’30 τον έφερε σε επαφές με ξεχωριστές προσωπικότητες της εποχής και τότε έκανε και τον πρώτο του γάμο σε ηλικία 25 ετών ο οποίος όμως έληξε πολύ γρήγορα και σύντομα ήρθε ο πόλεμος και η Κατοχή. Υπήρξε μέλος του ΕΑΜ και κατά τη διάρκεια της Κατοχής πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση. Αρνούμενος να υπογράψει δήλωσε μετανοίας οδηγήθηκε σε βασανιστήρια και εξορία στην Μακρόνησο και τον Αη Στράτη για σχεδόν επτά χρόνια.  Ο Κατράκης πολέμησε γενναία στο μέτωπο αλλά και στη ζωή. Ενας δεύτερος γάμος που κι αυτός δεν πήγε καλά και ο χαμός των μοναδικών δίδυμων παιδιών του, τον στιγμάτισαν.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 επέστρεψε στην Αθήνα έχοντας πια να αντιμετωπίσει το βαρύ μετεμφυλιακό κλίμα. Οι δουλειές ήταν λίγες και οι πόρτες κλειστές. Εργάστηκε περιστασιακά στο ραδιόφωνο και έπαιρνε μικρούς ή μεγάλους ρόλους στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 1952 πρωταγωνίστησε στον «Προμηθέα» του Αισχύλου και με τον θίασο Καρζή στους Δελφούς και στην Αθήνα, καθώς πρωταγωνιστής υπήρξε και στον θίασο της Κοτοπούλη. Το 1953 οργάνωσε δικό του θίασο. Το 1954 πρωταγωνιστεί στο «Θέατρο Αθηνών» και από την επόμενη χρονιά στο «Εθνικό Λαϊκό Θέατρο», στο οποίο ανέβαιναν συνέχεια παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία.

Το 1954 γνωρίζει την τρίτη και πιο σημαντική σύντροφο της ζωής του Λίντα Αλμα με την οποία δεν τους χώρισε κανείς παρά μόνο ο θάνατος του μεγάλου ηθοποιού.

Το φυσικό ταλέντο του και η υπέροχη φωνή του (απαγγελία του «Αξιον Εστί» του Ελύτη κ.λπ), ήταν τα μεγάλα και αδιαπραγμάτευτα ιδανικά του.

Ο οργανισμός του καταπονήθηκε με τη συνεχή εργασία αλλά και το μεγάλο του πάθος για κάπνισμα και έτσι με την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της τελευταίας του ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ταξίδι στα Κύθηρα», στην οποία πρωταγωνίστησε, άφησε και την τελευταία του πνοή στις 2 Σεπτεμβρίου του 1984 σε ηλικία 76 ετών.

Οι ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε αλλά και έλαβε μέρος ήταν πάρα πολλές. Σε όλες ξεχώριζε η στιβαρή φωνή, το γνήσιο ταλέντο του και η επιβλητική του παρουσία.

 

Ελένη Δ. Μπουχαλάκη

Γράψτε το σχόλιό σας.