facebook twitter youtube googleplus
on/off

Δ. Αγίου ΝικολάουΕκδηλώσεις: Λέσχη Ανάγνωσης ΠΑΟΔΑΝ

o
Την Τετάρτη 25 Μαΐου πραγματοποιήθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη η τελευταία συνάντηση για τη φετινή σεζόν της Λέσχης Ανάγνωσης. Παρών ήταν ο συγγραφέας κ. Δημήτρης Στεφανάκης, ο οποίος συζήτησε με τα μέλη της Λέσχης για το βιβλίο του « Μέρες Αλεξάνδρειας» μια μυθιστορηματική αναδρομή στον 20ο αιώνα, με φόντο τον κοσμοπολιτισμό της Αλεξάνδρειας, και των άλλων Ευρωπαϊκών μητροπόλεων του μεσοπολέμου, τα νέα του βιβλία αλλά και γενικά για τη λογοτεχνία, το ρόλο της στη ζωή μας, τον τρόπο συγγραφής, τα ερεθίσματα, τους ήρωες, τους χρόνους και τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες. Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά με ωραίες παρεμβάσεις, από αυτές που μας κάνουν να νιώθουμε πως είμαστε στο κέντρο και όχι στην περιφέρεια.

ΕΡ.: πόσο εύκολο και πόσο δύσκολο είναι να γράφει κάποιος τελικά; Γιατί το να γράψεις ένα μικρό κείμενο , το κάνουμε όλοι, αλλά το να γράψεις, το να εξελίξεις μία ιστορία σε 670 σελίδες χωρίς κενά και επαναλήψεις…

Δ. ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ:. Καταρχάς είναι θέμα ηλικίας. Εγώ έγραφα από μικρός ποιήματα, ημερολόγια, διηγηματάκια, δεν αποπειράθηκα ποτέ πριν από τα 35 να γράψω μυθιστόρημα. Από κει πέρα όμως νομίζω είναι θέμα ταλέντου καθαρά. Το έχεις ή δεν το έχεις.  Να μπορείς, δηλ., να το οργανώσεις σωστά και φαντάσου ότι την πλοκή αυτήν την έχω εγώ μέσα στο κεφάλι μου, δεν χρησιμοποιώ σημειώσεις, θυμάμαι κάθε ήρωα, τι έχει περάσει, πως είναι ο ήρωας αυτός, βλέπω για παράδειγμα έναν ήρωα στην 200στή σελίδα το 1925 , τον ξαναβρίσκουμε στην 400στή το 1940, έχουν περάσει 15 χρόνια, πρέπει να θυμάσαι τι έχεις πει πριν, πρέπει να σχεδιάσεις την εξελικτική πορεία του ήρωα, δηλαδή ουσιαστικά του δίνεις διαστάσεις, του δίνεις σάρκα και οστά. Αυτούς τους ήρωες που περιγράφω μέσα στο μυθιστόρημα και μου το έχουν πει πολλοί αναγνώστες, , σαν να τους έβλεπα μπροστά μου, μπορεί να είναι φανταστικά πρόσωπα αλλά πρέπει να τους βλέπεις, σα να ζεις μαζί τους.

Οι συγγραφείς δεν είναι κριτές και δεν δικάζουν. Η λογοτεχνία αφηγείται κάποια πράγματα και αυτή είναι η τέχνη της. Αφηγούμαστε κάποια πράγματα χωρίς να παίρνουμε θέση είτε από την μία μεριά, είτε από την άλλη. Επίσης, πρέπει να ξέρετε ότι έχουν παρέλθει τα χρόνια της λογοτεχνικής αθωότητας, όπου προσπαθούσαμε αφ’ ενός να αποδώσουμε δικαιοσύνη και αφ’ ετέρου να στήσουμε ήρωες – χαρακτήρες του καλού και του κακού. Δεν υπάρχουν αμιγείς εκφάνσεις του καλού και του κακού στον κόσμο. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε καλοί, όλοι οι άνθρωποι είμαστε κακοί. Είμαστε κάτι ανάμεικτο ανάλογα την περίπτωση και όλα αυτά έχουν να κάνουν με την ωριμότητα του κάθε ανθρώπου.(από τη συζήτηση)

opΣτο τέλος ο κ. Στεφανάκης διάβασε ένα απόσπασμα χαρακτηριστικό από το τελευταίο βιβλίο του «Άρια» και φεύγοντας δώρισε στην Κουνδούρειο Βιβλιοθήκη δυο έργα του.

Ολοκληρώνοντας τον φετινό πρώτο κύκλο της Λέσχης, ευχαριστούμε τους συμπολίτες που στήριξαν την προσπάθεια αυτή με την παρουσία τους και τους συγγραφείς που παρέστησαν. Ευχόμαστε σε όλους ένα όμορφο καλοκαίρι με ένα καλό βιβλίο συντροφιά και  προσδοκούμε στη συνέχισή των συναντήσεων το φθινόπωρο.

Γράψτε το σχόλιό σας.