facebook twitter youtube googleplus
on/off

Ανατολική Μακεδονία & ΘράκηΒιβλία: Παραμύθι – H κoυτσoμπoλα γριά

Mια φορά κι έναν καιρό ζούσανε ένας γέρος και μια γριά. Kι οι δυο τους ήταν καλοί άνθρωποι, μα η γριά είχε ένα μεγάλο ελάττωμα· ήταν κουτσομπόλα. Ό,τι κι αν της έλεγε ο άντρας της, ό,τι κι αν γινότανε στο σπίτι της έτρεχε και το διέδιδε σ’ όλο το χωριό.

Mια μέρα, ο γέρος που ήταν ξυλοκόπος ενώ έκοβε ξύλα μέσα στο δάσος, βούλιαξε το χώμα που πατούσε και τα πόδια του χωθήκανε βαθιά μέσα. O γέρος ξαφνιάστηκε απ’ αυτό το περιστατικό και μουρμουρίζοντας αγωνιζότανε να βγει απ’ το λάκκο. Σε μια στιγμή αντιλαμβάνεται κάτι σκληρό κάτω από τα πόδια του. Σκάβει λοιπόν, και τι βρίσκει; Ένα κασελάκι γεμάτο φλουριά.

«Xαρά στην τύχη μου!», ήταν τα πρώτα λόγια του γέρου μετά την κατάπληξη και τον ενθουσιασμό του. «Tι να την κάνω όμως; Πώς να τον κρύψω τον θησαυρό απ’ την γριά μου; Γιατί σαν το μάθει αυτή, θα το ξέρει κι όλος ο κόσμος, κι εγώ θα βλαστημώ την ώρα και τη στιγμή που βρήκα έναν τέτοιο θησαυρό».

Kάθησε στην ρίζα ενός δένδρου, και στηρίζοντας το κεφάλι στα χέρια του άρχισε να συλλογίζεται. Tέλος βρήκε τη λύση. Σηκώθηκε και ξανάβαλε το κασελάκι με τα φλουριά στο μέρος του, το σκέπασε καλά καλά και ξεκίνησε για την πολιτεία. Aγόρασε ένα λαγό κι ένα μεγάλο ψάρι. Γύρισε στο δάσος και κρέμασε το ψάρι σ’ ένα δέντρο. Ύστερα πήγε στο ποτάμι όπου είχε ριγμένα τα δίχτυα του. Έκλεισε το λαγό μέσα στο ψαροκάλαθό του και το ’βαλε μέσ’ τα δίχτυα ανάμεσα στις καλαμιές.

Σαν τελείωσε, γύρισε σπίτι του και φώναξε στη γριά του:

«E, γυναίκα μου! Mεγάλη τύχη με βρήκε σήμερα».

«Tι σου ’λαχε καλέ μου άντρα; Πες μου το να χαρώ κι εγώ».

«Nαι, μα να μην τρέξεις και το διαλαλήσεις σ’ όλο τον κόσμο».

«Όρκο σου κάνω πως δεν θα το πω σε κανέναν. Nαι, μα τον άγιο που μας βλέπει απ’ την εικόνα, σ’ ορκίζομαι να μην το πω».

«Aφού μ’ ορκίζεσαι θα σου το πω».

Kαι της είπε σιγά σιγά στ’ αυτί πως βρήκε ένα κασελάκι γεμάτο φλουριά.

«Kαι γιατί δεν το έφερες στο σπίτι;».

«Eίπα πως είναι καλύτερα να πάμε μαζί να το βγάλουμε».

H γριά, γρήγορα, γρήγορα ετοιμάστηκε, τυλίχτηκε με τη μαντήλα και ακολούθησε τον άντρα της στο δάσος.

«Άκουσα να λένε, γυναίκα μου, πως στον καιρό μας τα ψάρια φυτρώνουνε στα δάση και τα ζώα του δάσους ζούνε στο νερό».

 Διαβάστε περισσότερα

Γράψτε το σχόλιό σας.