facebook twitter youtube googleplus
on/off

ΠροσήλιοΆρθρα: Το χωρίο Προσήλιο

Σύμφωνα με τον θρύλο πριν χτιστεί το χωριό (πριν 700 περίπου χρόνια) στο χώρο αυτό υπήρχε μοναστήρι στη μνήμη του Αγίου Βλασίου, ο οποίος εορτάζεται στις 11 Φεβρουαρίου. Το μοναστήρι – σύμφωνα με την παράδοση – ήταν πολυπληθέστατο και πολύ πλούσιο, με μεγάλη περιουσία (κτήματα) ενώ στου βουνό Σάντος υπήρχαν τα ζώα του μοναστηριού από τα οποία είχε μεγάλη παραγωγή γάλακτος. Το γάλα μεταφερόταν με κεραμιδοαγωγό σε μεγάλο κεραμικό λέβητα στο μοναστήρι. Την παράδοση αυτή επιβεβαιώνει με μαρτυρία του, ο συγγραφέας και ιστορικός του χωριού Κων/νος Γ. Δημόκας (τέως Δημοδιδάσκαλος) όπως γράφει σε εγχειρίδιο του το 1955. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας πέρασε από την περιοχή ο Κουρτ – Πασάς με το στρατό του και – σύμφωνα με την τοπική παράδοση – κάλεσε τον ηγούμενο να μεταβεί στη θέση «Βρύση Γκόγκου». Ο ηγούμενος αρνήθηκε και τότε ο πασάς πυρπόλησε και κατέστρεψε από τα θεμέλια το μοναστήρι σκοτώνοντας τον ηγούμενο και τους καλογήρους. Βέβαια η κατασρτοφή οφείλεται κα σε άλλους λόγους εθνικούς, θρησκευτικούς και πολιτικούς γιατί όπως όλοι γνωρίζουμε επί τουρκοκρατίας τα μοναστήρια ήταν οι εστίες, τα σχολεία, τα κέντρα θρησκευτικής λτρείας αλλά και τα καταφύγια των διωγμένων, των κλεφτών και των αμαρτολών. Μετά την καταστροφή του μοναστηριού, παρέμειναν στη γύρω περιοχή οι τότε κολλήγοι – ου καλλιεργούσαν τα κτήματα της μονής – οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου έγιναν οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού.
Στο χωριό υπήρχε παλαιό διδακτήριο για 70 μαθητές και το 1959 μετά από προσωπική εργασία των κατοίκων, έγινε η επέκταση του. Σήμερα σε αυτό το κτίριο – το οποίο ελλείψει μαθητών δε λειτουργεί ως σχολείο – στεγάζεατι ο σύλλογος του χωριού, αναψυκτήριο ενώ από το δήμο Τζουμέρκων έχει γίνει διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου του όπως και της πλατείας του χωριού. Το χωριό σήμερα είναι χωμένο στο πράσινο, με άφθονα και γάργαρα νερά που κυλούν από το βουνό αλλά και τις γνωστές κρήνες Λεύκες, Σόγια και Τσίτσαινας.

Προσήλιο

Πηγή

Γράψτε το σχόλιό σας.