Η Ελαφος είναι χτισμένη σε μια πτυχή του λόφου «Καλός». Ο οικισμός είναι χτισμένος αμφιθεατρικά πάνω από την πλατεία του χωριού όπου βρίσκετε ο Ιερός Ναός Γεννήσεως της Θεοτόκου, το Δημοτικό σχολείο , το γραφείο και το Αναψυκτήριο του συλλόγου. Στο κέντρο του οικισμού βρίσκετε ο Βυζαντινός Ναός του Άγιου Νικολάου που χρονολογείται από το 1600. Είναι τοιχογραφημένος με σπάνιες τοιχογραφίες και διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση χάρης στην προσφορά των χωριανών. Στην άκρη του οικισμού και στον δρόμο προς την Άδροση είναι χτισμένο το εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου Κούτρου, που γιορτάζει στις 20 Μαΐου. Ο Ναός αυτός ήταν ο κεντρικός Ναός του Κούτρου, του χωριού που θάφτηκε στο παρελθόν μετά από κατολίσθηση.
Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού δεν ξεπερνούν τους σαράντα και είναι στην πλειοψηφία τους άνω των 50 ετών.
Ο κεντρικός Ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Η εκκλησιαστική επιτροπή και ο Σύλλογος διοργανώνουν ημερήσιο πανηγύρι.
Η ονομασία Ελαφος δόθηκε μετά την απελευθέρωση το1913 σε αντικατάσταση του σλαβικού ονόματος Δραγοβέτσι.
Ο μύθος λέει πως στο πανηγύρι του χωριού γινόταν θυσία ελαφιού το οποίο ερχόταν μόνο του. Προφανώς πρόκειται για γεγονός που έχει τη ρίζα του στους προχριστιανικούς χρόνους. Κατά τις ανασκαφές για την ανέγερση του σχολείου βρέθηκαν οστά από ελάφια.
