Το Τρίκορφο, πρώην Μπεζαϊτε ή Μπεζαϊδέ και σύμφωνα με απόψεις άλλων Κλήμα, αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Χάλκειας επαρχίας Ναυπακτίας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας και έχει υψόμετρο 140μ. Βρίσκεται μεταξύ Ναυπάκτου και Μεσολογγίου και συγκεκριμένα στο 30ο χιλιόμετρο από Ναύπακτο και 4,5 χιλιόμετρα βόρεια του κόμβου Χάνια Γαυρολίμνης.
Βόρεια του χωριού Τρικόρφου βρίσκεται το χάνι Μπανιά, ανατολικά η Καλαβρούζα, νότια το Αλμπάνι και η Γαβρολίμνη και δυτικά ο ποταμός Εύηνος ή Φίδαρης με τα χωριά Περπάτι και Παραδείσι.
Αποτελείται από τους συνοικισμούς Ράτσικα, Γιαβρουτέικα και Κυριτσέικα. Πριν από το 1950 έσφυζαν από ζωή και άλλοι μικρότεροι οικισμοί όπως το Μαϊλίκι, Αγκορτσόραχος, Κληματσίνα, Κουστέικα και Τσουκαλέικα που σήμερα έχουν εγκαταλειφθεί. H ονομασία του Τρικόρφου οφείλεται στον ομώνυμο λόφο που βρίσκεται βορειοδυτικά του χωριού, δίπλα στον ποταμό Εύηνο και πάνω από το συνοικισμό Κυριτσέικα.
Νοτιοδυτικά του χωριού διακρίνουμε το βουνό Μαυρόραχη ή Καλλιακούδα με υψόμετρο 361μ. Στο εν λόγω βουνό σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Λουκάς Καλλιακούδας το 1807 προς τιμήν του οποίου εδώθηκε το όνομα του. Βόρεια και ανατολικά συναντάμε την βουνοσειρά Λιθαρόσυρμα, παλιά κρυψώνα κλεφταρματολών. Ανατολικά συναντάμε την περιοχή Φράγκα ή Παλιόφραγκα και σύμφωνα με πληροφορίες, το 17ο αιώνα υπήρχε χωριό Φράγκα όπου σήμερα βρίσκεται ερειπωμένη η εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Η τοποθεσία Φράγκα ή Παλιόφραγκα σημειώνεται σε ναυτικό χάρτη του Κόλπου Πατρών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού του 1934.
Με το νόμο 1622/1994 συνενώθηκαν τα χωριά Τρίκορφο, Γαβρολίμνη, Άνω και Κάτω Βασιλική και Καλαβρούζα τα οποία αποτελούν Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου Χάλκειας. Στη συνέχεια με το νόμο Καποδίστριας 2539/1997 ΦΕΚ 244Α συνενώθηκαν στο δήμο Χάλκειας και τα χωριά Γαλατάς και Περιθώρι.
Σήμερα το χωριό έχει μόνιμους 600 κατοίκους και το καλοκαίρι υπερδιπλασιάζεται ο πληθυσμός. Επίσης στο Τρίκορφο λειτουργεί διθέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο.
Το Δημοτικό Σχολείο ξεκίνησε να λειτουργεί το 1926-27 ή 1927-28 με πρώτη δασκάλα την Αθηνά Χριστακοπούλου από την Πάτρα.
Για την ανέγερση του σχολείου το οικόπεδο παραχωρήθηκε από την Μαρία κα Θεόδωρου Δελημάρη. Το 1967-68 το οικόπεδο επεκτάθηκε ανατολικά με συνολική έκταση 5,5 στρεμμάτων. Το σχολείο ήταν υπερυψωμένο και πέτρινο αλλά μετά από σεισμούς υπέστη μεγάλες ζημιές και αντικαταστάθηκε με λυόμενο.
