Ένα από τα κεφαλοχώρια του δήμου με σημαντική ιστορία και πλούσιες παραδόσεις από όλη την περιφέρεια στην οποία δεσπόζει. Απέχει από το Αρκαλοχώρι περίπου εξίμιση χιλιόμετρα . Βρίσκεται στον οδικό άξονα Αρκαλοχώρι – Αγία Σεμνή – Πάρτι(η)ρα (συνεχίζοντας ευθεία μετά την Αγία Σεμνή το δρόμο προς Πάρτι(η)ρα – Μπαδιά).
Πάρτηρα
Στο χωριό κατοικείται από την αρχαιότητα, Στη θέση «Περιστεράς» έχουν αποκαλυφτεί ταφικά νεολιθικά ευρήματα, ενώ στον κεντρικό δρόμο, στην έξοδο του χωριού προς Μπαδιά, διακρίνονται ακόμη τα ίχνη του προ-μινωικού τάφου με σημαντικά ταφικά κτερίσματα – αγγεία που βρέθηκαν σε βάθος τεσσάρων μέτρων. Τα αγγεία αυτά ανήκουν σε έναν ιδιαίτερο κεραμικό ρυθμό τον λεγόμενο «ρυθμό των Παρτήρων».
Στα βόρεια του χωριού πίσω από τους λόφους βρίσκονται σήμερα τα ερείπια των Πάνω Παρτίρων, οικισμός που έχει εγκαταλειφτεί από τον περασμένο αιώνα, ενώ ακόμη βορειότερα ο χωματόδρομος που ξεκινά από την είσοδο των Παρτίρων οδηγεί στο χωριό Μικρή Επισκοπή.
Τα πρώτα χρόνια της Βενετοκρατίας το χωριό αποτελούσε την έδρα φέουδου που ανήκε στον Andrea Cauco. Αυτό επιβεβαιώνεται σε έγγραφο του Δουκικού αρχείου του Χάντακα (1388) στο οποίο μας παραδίδεται το όνομα του χωριού. Στα μέσα του 15ου αιώνα το χωριό κατοικήθηκε από πιστούς της βενετσιάνικης εξουσίας, δηλαδή ελεύθερους χωρικούς (contantini) αφού το φέουδο του αποστάτη δημεύτηκε και διανεμήθηκε ως «αντίδωρο» της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας.
Στην εποχή της Οθωμανοκρατίας το χωριό ήταν έδρα αγάδων και ισχυρών γενιτσάρων. Εδώ θα πρέπει να ήταν η έδρα ενός γενίτσαρου ( αρχηγός ενός από τους 18 γενιτσαρικούς ορτάδες της υπαίθρου) τον περίφημο «Χουσεΐν Νταγασάνη». Ο «Χουσεΐν Νταγασάνης» αναφέρεται ότι δρα σε ολόκληρο το πρώτο μισό του 19ου αιώνα ως αρχηγός κρητομουσουλμανικού σώματος στρατού, και πολεμά λυσσαλέα εναντίον των Κρητικών στις επαναστάσεις. Φυσικά αυτό έχει να κάνει με τα όσα «πάρτερναν» οι χριστιανοί, περνώντας από το χωριό για το Χάνδακα, όπως διατηρεί η παράδοση, αλλά δεν σχετίζεται με το όνομα του χωριού, το οποίο έχει μάλλον αρχαιότατη προέλευση. Στο όνομα Πάρτηρα μπορεί κανείς να ανιχνεύσει πολλές ρίζες λέξεων. (Πάταρα, Πάρτα – πάρτη δηλαδή (μέρος), του Ρα, κ.τ.λ.).
Το χωριό σε ολόκληρη την Οθωμανοκρατία κατοικούνταν από σκληρούς τουρκοκρητικούς, αλλά και χριστιανούς. Στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα οι οθωμανοί εγκατέλειψαν το χωριό αφού πούλησαν τις περιουσίες τους σε κρητικούς του Λασηθίου και του Μοχού κυρίως.
Στα νεότερα χρόνια το χωριό έχει προσφέρει πολλά στους εθνικούς αγώνες.Δυστυχώς το μικρό αυτό χωριό έχει πληρώσει το τίμημα της ελευθερίας σε νεκρούς, τραυματίες και εξόριστους.
