Συνοικισμός του Δ.Δ Γαλατά. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 250-300 μέτρα, στις σκιερές υπώρειες των ανατολικών βουνών της Λάκκας, σε μία περιοχή με πολλά νερά, κατάφυτη από ελιές, οπωροφόρα και άγρια δέντρα και θάμνους. Από το 1925 ήταν Κοινότητα με το Γαλατά (Μπουλημέτι) μέχρι το 1998 που συναποτελούν πλέον Δ.Δ του Δήμου Θεσπρωτικού. Το Ζερβό ιστορικά είχε την ίδια μοίρα με τα άλλα χωριά της Λάκκας. Το 1705 αποσπάστηκε από το Ζερβό μία οικογένεια και εγκαταστάθηκε στο Σούλι. Αποτέλεσε μια από τις εφτά οικογενειές της Κιάφας, αυτή των Ζερβάτων, που αγωνίστηκαν στο Σούλι κι αργότερα στο Μεσολλόγι. Ο Χρ. Περραιβός γράφει ["Ιστορία Σουλίου και Πάργας", 1857, σελ.14]: “Η φυλή των Ζερβατών κατάγεται από εν χωρίον της Άρτης (σημ. Πρεβέζης), Ζερβόν ονομαζόμενον ….”Το 1913 το Ζερβό είχε 307 κατοίκους, το 1951 είχε 366 και στην απογραφή του 2001 είχε 172 κατοίκους. Το Ζερβό συνδέεται με ασφαλτοστρωμένους δρόμους με την κεντρική οδική αρτηρία της Λάκκας και με τα χωριά Παπαδάτες και Γαλατά. Ορεινός αγροτικός δρόμος οδηγεί στους βοσκότοπους του βουνού και φτάνει μέχρι την Εθνική Οδό Άρτας – Ιωαννίνων στη θέση Ασπροχάλικο. Ενδιαφέρουσες τοποθεσίες του χωριού είναι τα Πλατάνια με τους αιωνόβιους πλατάνους και τη μεγαλύτερη πηγή του χωριού (Γκούρα) που στο πέρασμα των αιώνων ξεδιψούσε το χωριό και πότιζε τους κήπους του και συνεχίζει και σήμερα να υδροδοτεί το Δημοτικό μας Διαμέρισμα, η Μπίρα του Λιάτζι (μεγάλη σπηλιά όπου κατέφυγε ολόκληρο το χωριό κατά τους βομβαρδισμούς από τους Γερμανούς), ο Σταυρός, το Λιμπούσι με τον Άγιο Κωνσταντίνο σε μια περίβλεπτη θέση με απεριόριστη θέα σε όλη τη Λάκκα μέχρι τον Αμβρακικό, η Γκρομποπούλα, τα Χίλια Σπίτια που η παράδοση τα συνδέει με την κατασκευή του Ρωμαϊκού Υδραγωγείου της Νικόπολης, το Βρωμοπήγαδο και το Ασπροπήγαδο που κατά την παράδοση ανάγονται στην εποχή του βασιλιά Πύρρου.Η περιοχή του Ζερβού προσφέρεται για περπάτημα από τον Άγιο Νικόλαο στα σύνορα με τον Γαλατά ως την Αγία Παρασκευή, στην Πασχαλιά, στα σύνορα με τις Παπαδάτες και για ορειβασία στους εντυπωσιακούς ορεινούς σχηματισμούς του βουνού που δεσπόζει πάνω από το χωριό, όπου υπάρχει και πίστα ανεμοπτεριστών. Σήμερα στην πλακόστρωτη πλατεία του χωριού με την εκκλησία του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, που τον κοσμεί το ξακουστό πουρνάρι και κοντά το λιθάρι της νύφης από όπου κατέβαιναν οι νύφες από το άλογο για να μπουν στην εκκλησία και μετά το μυστήριο πάλι από αυτό ανέβαιναν στο άλογο για να πάνε στο σπίτι του γαμπρού, το δημοτικό σχολείο και τα παραδοσιακά καφενεία, ο επισκέπτης θα συναντήσει τους φιλόξενους Ζερβιώτες και θα βρεθεί σ’ ένα ζεστό και φιλικό περιβάλλον.Τη Λαμπρή μπορεί να τραγουδήσει και να χορέψει τους παραδοσιακούς χορούς και να πάρει μέρος σε παλιά κλέφτικά παιγνίδια που παίζουν μέχρι σήμερα οι άντρες του χωριού. Στις αρχές Αυγούστου θα γλεντήσει στο πανηγύρι – αντάμωμα που οργανώνουν κάθε χρόνο οι σύλλογοι του χωριού και την Καθαρή Δευτέρα θα γευτεί τη νόστιμη φασολάδα και τα Σαρακοστιανά. Απέχει 7 χιλιόμετρα από το Θεσπρωτικό.
Κείμενο από τον Περιβαλλοντικό – Πολιτιστικό Σύλλογο του Δήμου Θεσπρωτικού
