Οι αμυγδαλές-Λαιμά, θεραπεύονταν με πάτημα και πίεση των αμυγδαλών με δύο ξυλάκια εμποτισμένα σε ιώδιο μέχρι ρήξεως αυτών. Χωρίς πάντοτε να υπάρχουν ευνοϊκά αποτελέσματα για τον ασθενή.
Ο ερυσίπελας-ανεμοπύρωμα ή πυρό το θεράπευαν με σταύρωμα και εξορκισμό απλώνοντας ένα κόκκινο πανί στο πυρό, και με βαμβάκι που το λιβάνιζαν λέγοντας ξόρκια και προσευχές.
Λύσιμο του ομφαλού: Θεραπεύετο δια στροφής του δείκτη δακτύλου επί του ομφαλού τον τάπωναν και τον έδεναν με μαντήλι.
Οσφυαλγία-Πάκια: Θεραπεία με μαλάξεις και ανάταση (σήκωμα) των νεφρών σηκώνοντας το δέρμα προς τα πάνω με τα δάκτυλα.
Χρυσή: Η θεραπεία ήταν το σχίσιμο του χαλινού του πάνω χείλους του στόματος..
Παρωτίτιδα-Μαγουλάδες: Θεραπεία με επάλειψη της κάτω γνάθου και του λοβού του αυτιού με κατράμι (υγρή πίσσα).
Κριθαράκι του ματιού: Με γάβγισμα και ξόρκια. έπρεπε να το γαβγίσει πρωτότοκος.
Κακό σπειρί (άνθρακας) το έκαιγαν με πυρωμμένο σίδερο και ειδικότερα με τη μασιά του τζακιού.
Λιθίαση νεφρών: Θεραπεία με αφεψήματα αγριάδας, σκυλοκατούρι, βλαστοί αγκορτσιάς.
Σκυλοφάγωμα –δάγκωμα σκύλου: θεραπεία με επάλειψη μαύρης μπαρούτης και «γήτεμα» με ξόρκια του δαγκώματος από γητευτή, συνήθως όταν υπήρχε λύσσα ήταν δρόμος χωρίς επιστροφή.
