Η κτηνοτροφία στο νησί της Κρήτης όσο κι αν έχουν αλλάξει οι εποχές, δεν έχει αλλοιώσει τον παραδοσιακό τρόπο εκμετάλλευσής της, μιας και για τον κάθε βοσκό τα κοπάδια του αποτελούν γι’ αυτόν μέρος της οικογένειάς του, παρέχοντας τους ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή.

Αν και σπάνια θα συναντήσεις πλέον βοσκό με την κλασσική βούργια (ταγάρι) στον ώμο, όπου στα παλιότερα χρόνια είχε μέσα το κολατσιό του για όσο θα έβοσκαν τα ζώα του, παρόλα αυτά η αγάπη του είναι ίδια γι’ αυτό που κάνει και αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο.

Το κοπάδι (κουράδι, στην κρητική διάλεκτο) και ο βοσκός γίνονται μια παρέα και ξεκινούν μαζί για τη βοσκή. Αν ο επισκέπτης είναι τυχερός, υπάρχουν φορές που μπορεί να συναντήσει τον βοσκό να κάθεται και στο παραδοσιακό γαϊδουράκι. Μπροστάρης πάντα ένας σκύλος να προστατεύει τα πρόβατα κι εκείνα ελεύθερα να ξεχύνονται στα βουνά και στις πεδιάδες για την τροφή τους η οποία αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από κρητικά βότανα και θάμνους με ξεχωριστό άρωμα και ιδιαίτερα υψηλή θρεπτική αξία.

Τα ζώα της Κρήτης είναι όλο το χρόνο ελεύθερα ή σε μιτάτα (σταβλισμένη κτηνοτροφία).

Η κτηνοτροφία είναι μία από τις σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες στο νησί, καθώς υπάρχουν χιλιάδες αιγοπρόβατα απ’ άκρη σ’ άκρη του, τα οποία χρησιμοποιούνται όχι μόνο για το πολύ νόστιμο κρέας που προσφέρουν αλλά και για την παραγωγή αυθεντικών τυριών και γάλακτος.

Ελένη Δ. Μπουχαλάκη