facebook twitter youtube googleplus
on/off

ΊμβροςΆρθρα: H κόκκινη Πέμπτη

imvrospatriarchis

Η Μεγάλη Πέμπτη στην Ίμβρο ήταν πάντοτε ημέρα κατάνυξης για τους Έλληνες του νησιού. Η «κόκκινη Πέμπτη», όπως την έλεγαν χαρακτήριζαν, ήταν η μέρα που έβαφαν τα κόκκινα αυγά. Σαν πρώτη ύλη χρησιμοποιούσαν ριζάρι, την κόκκινη ρίζα του φυτού «μπογιά». Για ποικιλία έβαφαν και λίγα κίτρινα αυγά με τρυφερά φύλλα και βλαστάρια αμυγδαλιάς. Τα κόκκινα αυγά συμβόλιζαν τα  δάκρυα της Παναγίας , τα οποία έγιναν κόκκινα από το αίμα της καρδιάς της για τον χαμό του γιου της.

Ένα από τα εκείνα τα κόκκινα αυγά, οι Ίμβριοι το κρατούσαν ολοχρονίς φυλαγμένο στο εικονοστάσι. Σύμβολο της γονιμότητας, το έβαζαν πάνω στην κοιλιά της στείρας γυναίκας, για να «δέσει» παιδί, ή κάποιας που κινδύνευες ν’ αποβάλει, για να «κρατήσει». Το ίδιο όμως έκαναν και στα ζωντανά.

Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, οι Ίμβριοι έβγαιναν στην γειτονιά κι έλεγαν το εξής τραγούδι:

Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα,

Σήμερα τ’ άστρα θλίβονται και το φεγγάρι κλαίγει.

Πάει στη μάνα του ο γιος θολός και βουρκωμένος

κι η μάνα του τον έρωτα κι η μάνα του του λέει.

-Γιε μου, με τ’άστρα μάλωσες, γιε μου, με το το φεγγάρι,

γιε μου, με τον αυγερινό, που πάει και βασιλεύει;

-Μηδέ με τ’ άστρα μάλωσα, μηδέ με το φεγγάρι,

μηδέ με τον αυγερινό που πάει και βασιλεύει.

Τη νύχτα, τα μεσάνυχτα και την βαθιά αυγίτσα,

ακούει τις πόρτες που χτυπούν και τα κλειδιά γυρίζουν.

-Ποιος είν’ αυτός, όπου χτυπά την πόρτα μου και τα κλειδιά γυρίζει;

-Εγώ ‘μαι ο απόστολος και πρώτος μαθητής σου.

-Δεν είσαι συ απόστολος και πρώτος μαθητής μου,

μόν’ είσαι συ ο διάβολος κι ήρτες να με προδώσεις.

Εμείς οι τρεις, οι τέσσερις κι οι άλλοι δεκατέσσερις

την πόλη τη γυρίσαμε, το βασιλέ δεν ήβραμε.

 

Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από έρευνα του Ίμβριου συγγραφέα και καθηγητή Δημήτρη Καραβασίλη

Γράψτε το σχόλιό σας.