Ο οικισμός του Γασίου,σήμερα έχει ενωθεί με το Αρκαλοχώρι μετά τη ραγδαία ανάπτυξη της έδρας του Δήμου. Βρίσκεται χτισμένο στα νότια του λόφου του Προφήτη Ηλία πάνω σε ένα χαμηλότατο χωματόλοφο και σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από το Αρκαλοχώρι στον οδικό άξονα προς Μουσούτα.
Γάσι
Οι προφορικές παραδόσεις που κατόρθωσαν να διασωθούν από την ανταλλαγή των πληθυσμών, θέλουν το χωριό να είναι τόπος κατοικίας «αρχαίων ανθρώπων». Εξάλλου στην περιφέρεια του χωριού έχουν κατά το παρελθόν έρθει στο φως ευρήματα μινωικών χρόνων. Η γειτνίαση με τον Ιερό λόφο του Αρκαλοχωρίου δεν αποκλείει την πιθανότητα αυτή.
Το Γάσι απαντάται για πρώτη φορά το 1577 στην καταγραφή του Barozzi με τη γραφή Gassi ακολουθούν οι βενετσιάνικες απογραφές. Με το σημερινό του όνομα απαντάται σε όλες τις επόμενες απογραφές μέχρι το 1961. Στην τελευταία μάλιστα απογραφή στο χωριό καταγράφονται 265 κάτοικοι. Στις απογραφές του 1971, 1981, σύμφωνα με το Σ. Σπανάκης, το χωριό δεν αναφέρεται. Δικαίως, λοιπόν, ο Σ. Σπανάκης αναρωτιέται: «τι έγινε ένας οικισμός με 265 κατοίκους τη δεκαετία 1971 – 1981;» Η απάντηση προφανώς είναι ότι το χωριό συγχωνεύτηκε με το Αρκαλοχώρι αφού τα όρια των δύο χωριών είχαν ήδη καταργηθεί.
Κατά την εποχή της οθωμανικής κατοχής το Γάσι κατοικείται μόνο από μουσουλμάνους. Μόνο στην απογραφή του 1881 βλέπουμε να κατοικεί ένας χριστιανός ανάμεσα σε 171 μουσουλμάνους. Και όπως μαρτυρούν τα ερείπια των σπιτιών τους πρόκειται για μια οικονομικά εύρωστη κοινωνία. Οι οικίες του χωριού αποτελούν μικρά αρχοντικά με πλακόστρωτες αυλές, πολυάριθμα δωμάτια, οντάδες, πολυτελείς χώρους διαμονής, και άνετους βοηθητικούς χώρους.
Στα ερείπια των σπιτιών μπορεί να παρατηρήσει κανείς μεγάλες πετρόχτιστες αψίδες και διάφορα δομικά στοιχεία, που περισσότερο θυμίζουν την αρχιτεκτονική της Βενετοκρατίας και ίσως αυτήν της δεύτερης βυζαντινής περιόδου παρά αυτήν της Οθωμανικής περιόδου, γεγονός που δηλώνει ότι το χωριό κατοικείται αρκετούς αιώνες πριν από την οθωμανική κυριαρχία στη Μεγαλόνησο.
Χαρακτηριστική είναι η εισροή προσφύγων ανώτερου πνευματικού επιπέδου μετά τη μικρασιατική τραγωδία. Ελπίζουμε ότι στο μέλλον το χωριό θα διατηρήσει το χαρακτήρα του και την ονομασία του (με την άγνωστη ετυμολογική προέλευση.
