Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα, δυτικά από το κέντρο των Χανίων και για να φθάσει κανείς στο όμορφο αμφιθεατρικά χτισμένο χωριό, ακολουθεί τη διακλάδωση αριστερά του δρόμου της παλιάς εθνικής οδού Χανίων –Κισσάμου, μετά το Γεράνι και το Λουτράκι. Το Μανωλιόπουλο, αναφέρεται για πρώτη φορά στην Αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Manoilotos (Pashley, Trevels in Crete, II). Το 1881, αναφέρεται στο Δήμο Αλικιανού ως Μανηλόπουλο. Το 1900, παραμένει στον ίδιο Δήμο και γράφεται Μανωλιόπουλο. Από το 1920, αποτελεί αυτοτελή κοινότητα. Τα απογραφικά στοιχεία δείχνουν ότι το χωριό είναι σχετικά νέο, στην πραγματικότητα, αποτελεί την ιστορική συνέχεια του χωριού Καλύβες, που βρίσκεται βορειότερα. Επί Τουρκοκρατίας, έγινε σφαγή όλων σχεδόν των κατοίκων. Αιτία ήταν, η δολοφονία ενός Τούρκου. Οι Τούρκοι έριξαν την ευθύνη στους Καλυβιανούς και εκδικήθηκαν με την σφαγή των κατοίκων. Διέφυγε μόνο ένας νέος που τον έλεγαν Μανώλη, καθώς και ελάχιστα ακόμα άτομα, τα οποία αναζήτησαν καταφύγιο νοτιότερα στην ενδοχώρα, σε ένα ύψωμα με πυκνή βλάστηση, αιωνόβιου πρίνους και δυο ρυάκια. Εκεί έχτισαν τα πρώτα σπίτια του χωριού, το οποίο πήρε το όνομα του, από τον νεαρό Μανώλη. Στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής, ο θρύλος λέει ότι όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν το χωριό, στρατοπέδευσαν εκεί που είναι σήμερα η πλατεία για να ξαποστάσουν. Ένας Γερμανός έβγαλε την εικόνα του Αϊ Γιάννη από την εκκλησία, την ακούμπησε κάτω και έφαγε απάνω της. Όταν αργότερα πήγε να σηκωθεί, έμεινε στον τόπο. Αργότερα οι κάτοικοι του χωριού, σώθηκαν από μαζική εκτέλεση. Οι Γερμανοί τους θεώρησαν υπαίτιους για τον θάνατο δυο στρατιωτών, ο οποίος ήταν τελικά Άγγλος τραυματίας, που όμως δεν επέζησε και τον έθαψαν στο ρυάκι. Οι Γερμανοί, ζήτησαν να δουν το κράνος του νεκρού το οποίο βρέθηκε. Αφού είδαν οι Γερμανοί ότι δεν ήταν δικός τους, ανέβαλαν την εκτέλεση και έτσι σώθηκε το χωριό. Κεντρική εκκλησία του χωριού, είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, χτισμένος περίπου στη θέση που ήταν ο παλαιός ναός του Μανωλιόπουλου. Υπάρχουν επίσης: ο ναός του Αγίου Αντωνίου και του Αγίου Σπυρίδωνος στη θέση Καλύβες, ο ναός της Αγίας Ευφημίας (γιορτάζει στις 11 Ιουλίου), ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους, ο ναός της Αγίας Τριάδος (εορτή κάθε χρόνο την επόμενη της Πεντηκοστής), ο ναός της Αγίας Παρασκευής (διμάρτυρη εκκλησία, Αγία Παρασκευή και Άγιος Παντελεήμων μαζί) και ο ιδιόκτητος μικρός ναός του Οσίου Νίκωνος του «Μετανοείτε». Ο Άγιος Αντώνιος, έχει κτιστεί στη θέση της παλιάς εκκλησίας που υπήρχε στην περιοχή των Καλυβών. Κάτω από το δάπεδο του Αγίου Αντωνίου, υπήρχε το παλιό νεκροταφείο του χωριού. Οι άντρες του χωριού, προσπάθησαν να βγάλουν τα οστά με τα χέρια, αλλά μόλις τα ακουμπούσαν διαλύανε, έτσι τα σκέπασαν και έκτισαν την εκκλησία. Στο κοινοτικό διαμέρισμα του Μανωλιόπουλο, υπάγεται και ο οικισμός Αποθήκες.

Πηγή: http://www.chania-citizen-guide.gr