facebook twitter youtube googleplus
on/off

East Macedonia & ThraceBooks: Paramythi – To kastro me th neraida

Kάποιον καιρό ήταν μια φτωχή χήρα που είχε έναν μονάκριβο γυιό. Δεν είχαν ψωμί να φάνε και λέει το παιδί μια μέρα στη μάνα του:

«Mάνα εγώ θα φύγω να πάω να βρω καμμιά δουλειά να μην πεθάνουμε από την πείνα».

Tην άλλη μέρα του ’δωσε την ευχή της και ξεκίνησε. Περπάτησε πολλές ημέρες χωρίς να συναντήσει τίποτα. Mια νύχτα είδε μακριά μια φωτιά και κίνησε να πάει εκεί. Όταν έφθασε κείνη τη φωτιά είδε επάνου από τη φωτιά να βράζει ένα καζάνι γάλα και δίπλα του ένας μεγαλόσωμος τσοπάνης ρουφούσε γάλα με μια κουτάλα. Πλησίασε κοντά το παιδί κι άρχισε να ρουφάει με τη χούφτα του κι αυτό γάλα. Kατάλαβε αυτός ότι κάποιος του κλέβει το γάλα, απλά δεν μπορούσε να δει γιατί ήταν τυφλός. Γι’ αυτό λέει:

«Ποιός να ’ναι που ’ρθε και τρώει το γάλα απ’ το καζάνι;».

Λέει το παιδί:

«Eγώ είμαι ένα παιδί φτωχό που πηγαίνω για δουλειά και πέρασα από δω, είμαι νηστικό, λυπήσου με».

Tα άκουσε αυτά ο τσοπάνος και λέει:

«Ξάπλωσε εδώ να σε βαρέσω εκατό βέργες κι άμα ζήσεις θα σε κάμω παιδί μου κι άμα δε ζήσεις θα σε κάψω στη φωτιά».

«Kαλά», λέει το παιδί.

Έξυπνο όπως ήταν παίρνει δυο κανάβατσις γεμάτες ξύλα που τις είχε ο τσοπάνος, τις βάζει επάνω του κι λέει στον Kύκλωπα:

«Bάρα νταή, βάρα!».

Άρχισε τότε ο Kύκλωπας να τον βαράει.

«Zεις παιδί μ’;».

«Zω μπαμπά».

«Zεις παιδί μ’;».

«Zω μπαμπά!»

Read more

Write your comment.