Σε απόσταση 200 μέτρων από το κέντρο του χωριού, υπάρχει νερόμυλος που το 1992 χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο (ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1642/34908/23-6-1992 – ΦΕΚ 493/Β/30-7-1992). Πρόκειται για διώροφο πετρόκτιστο κεραμοσκεπές κτίσμα απλής λαϊκής αρχιτεκτονικής, με ορθογώνια κάτοψη. Στο ισόγειο λειτουργούσε ως τα μέσα της δεκαετίας του ’70 αλευρόμυλος με ξύλινη οριζόντια φτερωτή. Το νερό που τον τροφοδοτούσε προέρχονταν από τις πηγές Μπόλι και Γανατιά και έφθανε μέχρι το μύλο με ένα κανάλι που φαίνεται ακόμα στο πίσω μέρος του κτιρίου. Στην απόληξη του καναλιού, το νερό διοχετευόταν σε ένα σωλήνα που στένευε προς τα κάτω και έπεφτε με δύναμη στη φτερωτή που έδινε κίνηση στις μυλόπετρες.
