Ο αρχαίος οικισμός της Βίτσας χρονολογείται από τους γεωμετρικούς του χρόνους του 9ου αι. π.Χ. και κατοικήθηκε από τους κτηνοτρόφους Μολοσσούς. Αργότερα δημιουργήθηκε ένας μικρός οικισμός, που επεκτάθηκε στα τέλη του 5ους αι. π.Χ. και περιελάμβανε κτήρια μονόχωρα, καμπύλα και όρθογώνια. Οι τοίχοι των οικιών είχαν λίθινη κρηπίδα και πλίνθινη ανωδομή. Στο κέντρο υπήρχαν οι εστίες και οι στέγες ήταν κατασκευασμένες από κλαδιά αλειμμένα με πηλό.
Βόρεια και νότια του οικισμού βρέθηκαν δύο νεκροταφεία. Στους αντρικούς τάφους υπήρχαν όπλα, ξίφη, μαχαίρια και δόρατα, ενώ στους γυναικείους κοσμήμτα, περιδέραια και δαχτυλίδια.
Πολυτελή, χάλκινα αγγεία που βρέθηκαν μέσα στους τάφους μαρτυρούν τις στενές επαφές των κατοίκων με τα εμπορικά κέντρα των παραλιακών περιοχών της Ηπείρου.
