facebook twitter youtube googleplus
on/off

Κυψέλη (πρώην Στράτου)Αξιοθέατα: Δάσος σκίουρων

Τα ποιητικά οράματα δεν είναι μόνο προνόμιο των ονομαστών ποιητών. Είναι τις περισσότερες φορές των ανωνύμων. Των απλών ανθρώπων. Σαν εκείνου, που το 1949 οραματίστηκε τον λιθώδη λόφο της Γερουλίτσας έναν απέραντο αμυγδαλεώνα. Δε μάθαμε τι δεν πήγε καλά με τις αμυγδαλιές που φύτεψαν τότε στον πανοραμικό λόφο οι νοικοκυραίοι Πόντιοι της Κυψέλης. Βρήκαμε πάντως ίχνη. Κάποιες διασώθηκαν και παραμένουν πεισματικά μοναχές, για να θυμίζουν εκείνο το όραμα. Που το αναπλάθουμε φανταστικά καθώς απλώνεται μπροστά μας ο κάμπος, για να χαθούμε φευγαλέα μέσα στο μαγικό τοπίο ενός ανθισμένου αμυγδαλεώνα, που δεν ευδόκησε.

Ωστόσο οι νοικοκυραίοι εκείνοι δεν το έβαλαν κάτω. Με την αποτυχία του αμυγδαλόκηπου φτάνουμε στην δεκαετία του ΄70, στις αρχές. Ήταν ακόμα σε ισχύ εκείνος ο περίφημος θεσμός της Προσωπικής “Εργασίας”. Όποιος χωριανός δε μπορούσε να διαθέσει τα εργατικά τους χέρια, πλήρωνε την συμμετοχή του σε ημερομίσθια. Ήθελαν να χτίσουν ένα σχολείο. Χρειάζονταν τόσα μεροκάματα. Έχουμε τόσους χωριανούς. Άντρες. Τόσα μεροκάματα αντιστοιχούν στον καθένα. Δε μπορούσε κάποιος; Θα πλήρωνε σε μεροκάματο την απουσία του, ακόμα κι αν ήταν άρρωστος!

Σ’ αυτόν τον εκπληκτικό θεσμό της “Προσωπικής Εργασίας” οφείλουμε τη δενδροφύτευση της Γερουλίτσας. Έτσι έγινε το Πευκοδάσος της Γερουλίτσας. Με τέσσερα μεροκάματα προσωπικής εργασίας των ανδρών του χωριού Κυψέλης. Σήμερα είναι ένα πανέμορφο αλσύλλιο έκτασης εκατόν δέκα στρεμμάτων. Δεν είναι φυτεμένος όλος ο λόφος. Είναι ο μισός. Και πρέπει να συνεχιστεί η πευκοφύτευση στον υπόλοιπο χώρο, για έναν απροσδόκητο λόγο: Το πευκοδάσος αυτό έγινε κατοικία αμέτρητου πληθυσμού Σκίουρων! Πλήθη σκίουρων, που πηδάνε από το ένα κλαδί στο άλλο και νομίζεις ότι πετάνε πουλιά!

Δεν είναι όμως μόνο οι σκίουροι. Το πευκοδάσος έγινε καταφύγιο και κατοικία πλήθους άλλων ζώων και πουλιών. Ασβοί, κουνάβια και νυφίτσες. Οι οποίες φαίνεται να βρίσκουν άφθονη τροφή, αφού ο τόπος έχει φίδια και πολλούς ποντικούς, που είναι η αδυναμία τους. Αλλά και κοτσύφια υπάρχουν και τσίχλες το χειμώνα και λίγο παραπάνω μπεκάτσες. Το κυνήγι απαγορεύεται, αλλά κανείς δεν τηρεί την απαγόρευση. Ο σύλλογος κυνηγών Αμφιλοχίας τοποθέτησε πινακίδα απαγόρευσης, η οποία βρέθηκε πεταμένη σ’ ένα σωρό παλιοσίδερων.

Κυρίαρχο πετούμενο είναι οι πολυπληθείς δεκαοχτούρες. Δεν είναι μόνο τα πουλιά. Οι χελώνες της Γερουλίτσας είναι τεράστιες. Και τα μποβόλια τεράστια επίσης. Και το βασίλειο πλούσιο. Αγριομυγδαλιές, αγριοτριανταφυλλιές, βαλανιδιές, αγραπιδιές, αιωνόβιες μελικοκιές, αγριοσυκιές, αγριελιές. Κάποιοι γεωλόγοι στην δεκαετία του ’70, που έκαναν έρευνες εδώ, μίλησαν για μεγάλη υπόγεια λίμνη, που εκτείνεται μέχρι κάτω από τον Πεταλά.

Μιλούν ακόμα και για το μυστηριώδες πηγάδι. Παλιότερα, στην δεκαετία του ’40, κατέβασαν κάποιον με τριχιές. Αλλά δεν βρήκε … πάτο! Πετούσαν πέτρα κι αργούσε πολύ να ακουστεί ο θόρυβός της πέφτοντας στο νερό. Η περιοχή είναι γεμάτη από απύθμενες τρύπες. Αυτό το αλσύλιο είναι έργο του Ανθρώπου. Είναι δηλαδή μια επέμβαση στη φύση.

Πηγή

Γράψτε το σχόλιό σας.