«Αν ο ρομαντισμός είναι αφέλεια, πείτε με αφελή», είχε πει ο Βαγγέλης Πυθαρούλης, που με τη λύρα και το λαούτο του μαγεύει το κοινό που τον ακολουθεί όπου κι αν τραγουδάει.

Το πρώτο όργανο που έπιασε στα χέρια του ο Βαγγέλης Πυθαρούλης ήταν ένα μπουζούκι και λίγο αργότερα έγινε κιθαρίστας για να συνεχίσει σαν λαουτιέρης. Από το 1987 όμως δεν άφησε τη λύρα από τα χέρια του ποτέ. Θεωρείται και είναι, από τους πιο ερωτικούς ερμηνευτές, από εκείνους που ξεφεύγουν από το πλαίσιο που τους επιβάλλει η κρητική μουσική και τα τραγούδια του ακούγονται σε όλη την Ελλάδα.

Η ιδιαιτερότητα που βγάζει στα τραγούδια του, προέρχεται από «τα ίχνη που αφήνει ο έρωτας στη ζωή σ’ αυτούς που είναι ικανοί ν’ ακολουθούν έστω την φαντασία τους», όπως ο ίδιος έχει τονίσει.

Ο Βαγγέλης Πυθαρούλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κεντρί Ιεράπετρας Λασιθίου, όπου από τα 9 έως τα 14 χρόνια του έψελνε στην τοπική ενορία του χωριού. Μεγάλη του αγάπη όμως ήταν η κρητική μουσική, που ήταν βαθειά ριζωμένη στην ψυχή του.

Η πρώτη του «συνάντηση» με την μουσική έγινε με τον Βασίλη Νιράκη στα Χανιά κι έτσι το 1979 κάνει τα πρώτα του βήματα στην Ιεράπετρα τραγουδώντας με το μπουζούκι του σε διάφορες εκδηλώσεις. Από τον Μηνά Τζωρτζάκη, τότε διευθυντή της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Ηρακλείου, πήρε μαθήματα θεωρίας κι έπειτα στην Αθήνα από τον καθηγητή Χρήστο Αλεξόπουλο. Στην Αθήνα μετακόμισε το 1982 όπου συμμετείχε στο συγκρότημα του Αντώνη Περιστέρη παίζοντας κιθάρα κι έπειτα λαούτο.  Την αμέσως επόμενη χρονιά ξεκινά τη λαμπρή σταδιοδρομία του σαν λυράρης.

Εχει περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό και το 1996 μετακόμισε μόνιμα στο Ηράκλειο όπου ζει και εργάζεται.

Τα τραγούδια του, όαση στην ψυχή, βγαλμένα από τη δική του ψυχή, μόνο ταξίδια στο νου μπορούν να χαρίσουν…

Ελένη Δ. Μπουχαλάκη