facebook twitter youtube googleplus
on/off

ΚορακοβούνιΠρόσωπα: Γεώργιος Λεβέντης

O Γεώργιος Λεβέντης γεννήθηκε στο Κορακοβούνι της Κυνουρίας το 1790. Μεγάλωσε και σπούδασε στην Ύδρα και αργότερα μετέβη στη Μολδαβία. Το 1812 ανέλαβε καθήκοντα διερμηνέα στα ρωσικά προξενεία του Βουκουρεστίου και του Ιασίου στη Ρουμανία. Το 1817 ανέλαβε τη διεύθυνση του γενικού ρωσικού προξενείου στη Μολδαβία, ενώ παράλληλα μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.

Ο Λεβέντης, πιστεύοντας ότι το έργο της οργάνωσης έπρεπε να εξαπλωθεί σε περισσότερες περιοχές, και με τη συμμετοχή Βουλγάρων και Σέρβων, άρχισε αλληλογραφία με Βούλγαρους οπλαρχηγούς και Σέρβους ηγέτες, που ίσως μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο, ξοδεύοντας για το σκοπό αυτό σημαντικά ποσά. Το 1819 ο Λεβέντης εκλέχτηκε ως ένας από τους ηγέτες της Φιλικής Εταιρείας. Προσέφερε μεγάλα ποσά για την ενίσχυση του έργου της, καθώς και για τις σπουδές των Ελλήνων σε ευρωπαϊκές σχολές και πανεπιστήμια. Ύστερα από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό πήγε στην Πελοπόννησο. Επίσης, εκλέχτηκε πληρεξούσιος της πατρίδας του στην Εθνοσυνέλευση του 1832. Αφού ξόδεψε πάρα πολλά για το Ελληνικό Έθνος, πέθανε από αποπληξία στην Αθήνα, πάμφτωχος, στις 24 Νοεμβρίου 1847.

Ο Γ. Λεβέντης γεννήθηκε το 1790 στο Κορακοβούνι. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην Ύδρα, ενώ το 1805 συνέχισε τις σπουδές του στο Ιάσιο, κοντά σε κάποιον θείο του. Το 1812 διορίστηκε διερμηνέας στα ρωσικά Προξενεία του Ιασίου και του Βουκουρεστίου και το 1817 προήχθη σε Γενικό Πρόξενο της Ρωσίας στη Μολδαβία. Με τη μεγάλη περιουσία που απέκτησε έκανε πολλές δωρεές και αγαθοεργίες, αλλά κυρίως διέθετε μεγάλα χρηματικά ποσά για την εκπαίδευση των Ελληνόπουλων, όχι μόνο στις Σχολές του Βουκουρεστίου, αλλά και στα Πανεπιστήμια της Ιταλίας και της Γαλλίας.

Μυήθηκε από τους πρώτους στη Φιλική Εταιρεία, το 1817, από τον Νικόλαο Γαλάτη, καθώς εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα τα προσόντα του και πρωτίστως ο χαρακτήρας και η εντιμότητά του. Ήταν από τα πιο σημαντικά και εξέχοντα μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Έχοντας ως βασικό στόχο μια παμβαλκανική εξέγερση υπέρ των Ελλήνων, συνεργάστηκε με Σέρβους και Βούλγαρους πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες και τους μύησε στη Φιλική Ετιαρεία. Συγκρότησε, επίσης, δίπλα του μια ισχυρή ομάδα από πλούσιους και μορφωμένους Έλληνες, μυώντας δεκάδες στην Φιλική Εταιρεία και δημιουργώντας έτσι ένα δυναμικό αγωνιστικό πυρήνα. Συνέχισε να προσφέρει από την περιουσία του για την προετοιμασία του Αγώνα, για τις μετακινήσεις των Φιλικών, αλλά και για δωροδοκίες των Τουρκικών αρχών. Με το κύρος του βοήθησε πολλές φορές στο να αρθούν εσωτερικά εμπόδια που ταλάνιζαν την Εταιρεία και έθεταν σε κίνδυνο τον Αγώνα, καταπαύοντας και τις διχόνοιες μεταξύ μεγάλων οικογενειών και σημαινόντων Φιλικών. Με τη δολοφονία του Σέρβου ηγέτη Καραγιώργη, τον οποίο ο Λεβέντης είχε μυήσει και εφοδιάσει με χρήματα για να ξεσηκώσει τους Σέρβους, το σχέδιο της μεγάλης εξέγερσης φάνηκε προσωρινά να ναυαγεί.

Μετά την απελευθέρωση παραιτήθηκε από τη θέση του Ρώσου Προξένου και επέστρεψε στην πατρίδα. Στάλθηκε ως πληρεξούσιος της Κυνουρίας στη Συνέλευση του 1832, κατά την οποία επικυρώθηκε η εκλογή του Όθωνα ως Βασιλέα της Ελλάδας.

Το 1837 διορίστηκε Πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στη Μολδοβλαχία αλλά λόγω διαφωνιών με τον Όθωνα και άλλων προβλημάτων, τελικά, δε μετέβη.

Εξαιτίας διαφόρων ατυχιών, αλλά και της συνεχιζόμενης αφειδούς προσφοράς του, περιήλθε σε οικονομικό αδιέξοδο, σε σημείο που να μην μπορεί να συντηρήσει την οικογένειά του και τα επτά παιδιά του, ώστε τελικά να πεθάνει πάμπτωχος.

Μερικά χρόνια μετά το θάνατό του, η κόρη του δημοσίευσε στην εβδομαδιαία εφημερίδα της Τεργέστης «Κλειώ» κάποιες αυτοβιογραφικές σημειώσεις του.

Σμαράγδη Ι. Αρβανίτη
Ιστορικός – Αρχαιολόγος

Πηγή

Γράψτε το σχόλιό σας.