Ακόμη μια μοναδική επτανησιακή γεύση, που σήμερα παράγεται μόνο στην Κέρκυρα, είναι η τσιτσιμπύρα. Χυμός λεμονιού, φυσικό λεμονέλαιο, τριμμένο τζίντζερ, νερό και ζάχαρη «ζυμώνονται» για να δώσουν το ιδιαίτερο αυτό αφρώδες αναψυκτικό, που ωριμάζει μέσα στη φιάλη.
Παράλειψη θα ήταν να μην αναφερθούμε στα γαλακτοκομικά – παλιότερα η Κέρκυρα είχε κερδίσει παγκόσμια φήμη για την παραγωγή άριστης ποιότητας αγελαδινού βουτύρου και εξαιρετικής ποιότητος γραβιέρα – αλλά και στα αλλαντικά με κορυφαίο το σαλάδο (ντόπιο σαλάμι) και το νούμπουλο φουμικάδο (κόντρα φιλέτο από καπνιστό χοιρινό) που φτιάχνεται με παραδοσιακό τρόπο στην περιοχή του Όρους.
Μην φύγετε όμως από την Κέρκυρα χωρίς να δοκιμάσετε και τις τοπικές σπεσιαλιτέ:
Παστιτσάδα: μοσχαρίσιο κρέας ή κόκορας σε έντονα καρυκευμένη κόκκινη σάλτσα. Σερβίρεται με χονδρά μακαρόνια.
Σοφρίτο: λεπτές φέτες μοσχαρίσιου κρέατος στη κατσαρόλα με άσπρη σάλτσα. Σερβίρεται με πουρέ ή ρύζι
Μπουρδέτο: σκορπίνα ή γαλέος μαγειρεμένα σε κόκκινη καυτερή σάλτσα, σβησμένα με χυμό φρέσκου λεμονιού.
Σαβόρο – το φαγητό των ναυτικών: μικρά τηγανιτά ψαράκια μαριναρισμένα σε άσπρη σάλτσα με σκόρδο, δενδρολίβανο και ξύδι.
Παστίτσιο της νόνας (= της γιαγιάς): μια διαφορετική εκδοχή του παστίτσιου με τα μακαρόνια τυλιγμένα σε φύλλα σαν πίτα.
Από τα ντόπια γλυκίσματα ξεχωρίζουν το μαντολάτο, φτιαγμένο με ταχίνι, μέλι και ολόκληρα αμύγδαλα∙ η φογάτσα, είδος τσουρεκιού βενετσιάνικης προέλευσης∙ η κολομπίνα, χριστόψωμο σε σχήμα περιστεριού∙ οι μάντολες με καβουρδισμένο και καραμελωμένο αμύγδαλο.