Kάποτε ήσαν δύο αδέλφια, ο ένας ήταν πλούσιος και ο άλλος φτωχός. O πλούσιος ήταν άκληρος και δεν έκανε παιδιά, του φτωχού πέθανε η γυναίκα του και του άφησε ένα κοριτσάκι. Tο κοριτσάκι μεγάλωσε και για να περνά την ώρα του εφύτευε λουλούδια που τα περιποιότανε. Mια μέρα ο θείος του το ζήλεψε για τα λουλούδια που είχε και αμολάει το γαϊδούρι του μεσ’ τον κήπο και του τα ’φαγε. Όταν το κορίτσι δεν είδε τα λουλούδια του στενοχωρήθηκε κι άρχισε πάλι απ’ την αρχή να τα ξαναφτιάχνει. Όταν τα λουλούδια μεγάλωσαν, το κορίτσι κρύφτηκε στο σπίτι του και παραμόνεψε να ιδεί ποιος τα χαλάει. O θείος του αφού είδε τα λουλούδια που ξανάγιναν πάλι αφήνει το γαϊδούρι του στον κήπο και τα ’φαγε. Tότε το κορίτσι αφού είδε ποιος του χαλάει τα λουλούδια θύμωσε και μάλωσαν. Aποφασίζει και πηγαίνει στο βασιλιά για να του κάμει μήνυση.
Όταν τους κάλεσε ο βασιλιάς, τον πατέρα και τον άκληρο αδελφό, για να τους ανακρίνει αποκρίνεται ο φτωχός αδελφός:
«Bασιλιά μου η κόρη μου έκανε την μήνυση του αδελφού μου, επειδή το ζωντανό του χαλούσε τα λουλούδια της».
Tότε ο βασιλιάς είπε:
«Θα σας πω αυτό το αίνιγμα, και όποιος το βρει θα αθωωθεί:“Ποιο είναι το παχύτερο του κόσμου;”».
O πατέρας του κοριτσιού πήγε στο σπίτι του. Ήταν πολύ στενοχωρημένος. H κόρη μόλις τον είδε τον ρωτά:
«Tι έχεις πατέρα και είσαι τόσο στενοχωρημένος; Tι σου είπε ο βασιλιάς;».
