facebook twitter youtube googleplus
on/off

ΒροντάδοςΆρθρα: Ο ρουκετοπόλεμος

rouketopolemos

Ακόμα και λίγα λεπτά πριν την έναρξη της μάχης, οι δυο αντίπαλοι προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν κρυφό το πλήθος των πολεμοφοδίων τους. Άλλωστε ο ένας γνωρίζει τον άλλο πολύ καλά. Μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά, πήγαν στο ίδιο σχολείο και μέχρι πριν λίγες ημέρες όλα ήταν μέλι-γάλα. Όχι όμως, τώρα. Τώρα, πλησιάζει η στιγμή της μάχης, του πολέμου που θα αναδείξει έναν μόνο νικητή. Για τον ηττημένο δεν θα υπάρξει δυνατότητα για ρεβάνς παρά μόνο έναν χρόνο αργότερα. Οπότε τα περιθώρια είναι στενά, τα πυρά πρέπει να είναι μαζικά και οι βολές εύστοχες.

Ευτυχώς δεν πρόκειται για πραγματικό πόλεμο, αλλά για κάτι πολύ πιο…σοβαρό. Το έθιμο του ρουκετοπόλεμου στο Βροντάδο της Χίου ανάμεσα στην ενορία του Αγίου Μάρκου και στην ενορία της Παναγίας, το οποίο λαμβάνει χώρα το βράδυ της Ανάστασης. Οι δύο εκκλησίες είναι κτισμένες σε δύο αντικρινά υψώματα και απέχουν περίπου πεντακόσια μέτρα. Ο στόχος για τους Παναγούσους είναι ο τρούλος και το λιονταράκι του Αγίου Μάρκου, το έμβλημα του ναού πάνω από την πύλη, και των Αγιομαρκούσων το ρολόι της Παναγίας Ερυθιανής.

Σύμφωνα με μαρτυρίες το έθιμο, ξεκίνησε επί τουρκοκρατίας όταν τα παιδιά των δύο ενοριών έπαιζαν πετροπόλεμο με σφεντόνες. Στις “εμφύλιες” εχθροπραξίες ενεπλάκησαν σταδιακά και οι μεγαλύτεροι  και οι σφεντόνες αντικαταστάθηκαν από τους λεγόμενους “σουρυτάδες”, είδος όπλων εκείνης της εποχής.  Αργότερα το οπλοστάσιο των αντιμαχομένων εμπλουτίστηκε από από κανονάκια που έφερναν οι ναυτικοί από τα παροπλισμένα πλοία. Το βράδυ της Ανάστασης έριχναν χρησιμοποιώντας μόνο πυρίτιδα ώστε με τον δυνατό κρότο να σπάσουν τα τζάμια της απέναντι εκκλησίας. Το Πάσχα του 1889 το έθιμο έλαβε άσχημη τροπή. Οι ενορίτες άρχισαν να ξηλώνουν τα βότσαλα από τις αυλές των εκκλησιών και να γεμίζουν τα κανονάκια με πέτρινα βλήματα. Οι Τούρκοι φοβούμενοι ότι οι κάτοικοι βρήκαν τρόπο να αποκτήσουν υποτυπώδη έστω πυρομαχικά κατέσχεσαν όλα τα κανονάκια.

Αναζητώντας λύση που αφενός θα τους επέτρεπε να συνεχίσουν τον “πόλεμο” αφετέρου δεν θα ενοχλούσε τους Τούρκους, κατέφυγαν στον πυροτεχνουργό Κορακάκη. Οι ρουκέτες όπως τις γνωρίζουμε σήμερα είχαν γεννηθεί. Γύρω στο 1900 η τέχνη της κατασκευής τους πέρασε και σε άλλους “μάστορες” και σταδιακά όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του χωριού έμαθαν να φτιάχνουν τις δικές τους ρουκέτες. Από τότε ο ρουκετοπόλεμος συνεχίζεται με…κλιμακούμενη ένταση κάθε χρόνο, με εξαίρεση τα χρόνια της γερμανικής κατοχής και της δικτατορίας, όταν και είχε απαγορευθεί.

Λίγες ημέρες έμειναν μέχρι οι ρουκέτες να βάλουν φωτιά στον νυχτερινό ουρανό του Βροντάδου. Και αν συνυπολογίσουμε ότι το Πάσχα του 2012 έπεσαν 140.000 ρουκέτες μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει και φέτος μόλις ακουστεί το Χριστός Ανέστη.

Γράψτε το σχόλιό σας.