Η ιστορία του Λεονταρίου
Στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Καρδίτσας και σε απόσταση 35χιλιομέτρων απ αυτή βρίσκεται το Λεοντάρι ένα από τα ιστορικότερα χωριά του νομού.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα που κατά καιρούς έχουν ανακαλυφθεί φανερώνουν ότι η περιοχή Λεονταρίου κατοικείται αδιαλείπτως από το 5° αιώνα π.Χ. Το χωριό είναι κτισμένο στίς ακροτελεύτιες βουνοπλαγιές της νότιας Πίνδου αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 240μέτρα και βόρειά του εκτείνεται ο Θεσσαλικός κάμπος .Τα τελευταία διόρωφα λιθόκτιστα σπίτια ,απομεινάρια του χρόνου, δείχνουν την ακμή του οικισμού στις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας.
Η παλιά του ονομασία ήταν Ασλανάρ που σημαίνει Λεοντάρι. Η λαική παράδοση αναφέρει πως στην περιοχή υπήρχε η Λεοντούπολις περί τον 4° αιώνα π.Χ.. Ακόμα και οι Οθωμανοί κατακτητές μετέφρασαν στην γλώσσα τους το παραπάνω όνομα χωρίς να θίξουν την σημασία του.(ΛΕΟΝΤΟΥΠΟΛΗY ΑΣΛΑΝΑΡY ΛΕΟΝΤΑΡΙ). Σίγουρα η αρχαιολογική σκαπάνη όταν επιληφθεί και αναδείξει τον πλούτο που κρατά στα σπλάχνα του τούτος ο τόπος αφ ενός θα αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια και αφ ετέρου θα προστατέψει από τους αρχαιοκαπήλους που λυμαίνονται την περιοχή ευρήματα ανεκτίμητης αξίας (νομίσματα-αγγεία- αγαλματίδια) που κατά καιρούς έχουν βρεθεί σε όλη την έκταση του οικισμού, και ιδιαίτερα στον Ιερό Λόφο (Λόφος Γκεκοκάλυβα, υψόμετρο 400μέτρα).
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το χωριό είχε 50 οικογένειες με 267 κατοίκους. Στήν απογραφή του 1961 έφτασε στο απόγειο με 2645 κατοίκους και σήμερα απαριθμεί 1376 κατοίκους οι οποίοι κατα κύριο λόγο ασχολούνται με την γεωργία. Μαζική ήταν η συμμετοχή των ντόπιων στις ηρωικές στιγμές του λαού όπως στην Εθνική Αντίσταση. Διατηρείται ακόμα το σπίτι απ΄όπου μίλησε ο Αρης Βελουχιώτης.
